Sree Amaruka Sathakam Manipravalam

അമതര്കശതകം

അമതരുകശതകം.

കേരമവക്രുോഫ്‌ ശം. എം. തര്‍. എ.എസ്‌)

തിയിതാത്കൂര്‍ ലലിയകോയിത്തമ്പരാന്‍ അവര്‍കാം
സ്ക ത്തില്‍ നിന്നും മണിച്പലാത്തില്‍
ഭാഷാന്തരം ചെയ്യത്‌

ഉടയവാ, ബി. ഏം
ചാേമികകെ തമ്പ്രാന്‍ അവര്‍കാം
എഴുതി ചേത്ത്‌
ുഖവുരയോടടം ലിഖവരങ്ങകോടും കൂടി

ചി. സി. അല്യൂത സൊഭജ്യയാരല്‍ കൊഴിക്കൊട
സിഖില്‍ ആസ്റരരി പാതവഴിയിലുദ്ധ ൪൩൯൫൧൦
നമ്പ്ര ഏടുപ്പിലെ മലബാര്‍ ഭാവതൊര്‍
സ്ക്രമ്യന്‍൪ അച്ചുക്രടത്തില്‍ നിന്നു
അടി പ്രസിദ്ധം
ചെയ്യപ്പെടതു.
289.
ന അകി കോപി 20.

ച്്ധ ന്ധ.
1021510700 00 51507

]
11108012

യ

10൩10൧. സസ, 12... 21.11.4.5.
ന മ വേനാ 7 ധര്മ,
ന
മനസ ഷന ജസ
മ്‌
ന്ഥ സച, ൩. ച.

കഥ മഥ

മയം ഡ്മ.
ഷിനി ലി.
ഡേ
വ സ

893,

മുഖവുര

കേരളവമ്ം വലിയ കോയിത്തന്ുരംന്‍ അവര്‍കളുടെ ക
ളരികാം സസ്റ്റതപ്രധാനകഷരകുന്നുഎന്ന്‌ ഒരു അഭിപ്രായം 4
ഷാശകു്മളം" പൂാപ്പെടതിനോ$ കൂടെ പ്രായേണ ജനങ്ങാം
കം വന്നിട്ുഭ്തിേക്ഷ സമാധാനമായി ഭശാകുന്തളറത്തിനനെറ
ആമലോപസ്യാസത്തില്‍ ലിയ കോയത്തന്പയമോന്‍ അവര്‍
കാം ഇഡ്രകാരം പറത്തിരിക്കുന്നു. സംസ്ണുതത്തില്‍ കലനം
ചെയ്തു പരിചയിച്ച ആ മാഷ അധികം സാധി നപ്പെടിരുന്നതു
കൊണ്ട്‌: മം തയില്‍ സസ്ററപപ്പയോഗങ്ാം അല്ലം
ബഡ്ഹലീലിചചിടടണ്ട്‌ ", രം വചനം വായിക്ഷനാ സമയം ഇനി
യു തര്ലമകളില്‍ സംസ്ണുൃതപ്രേയോഗങ്ങള്‍ം കഴിയുന്നതും
ചതങ്ങി ഇരിക്കുന്നതിനു വിണ്ട കരുതല്‍ ചെയ്യു കൊഴ്യനാതാ
ണ്‌ എന്ന്‌! ഒരു അത്മം കൂടെ ധാനികു്നു. .“അമതകമണിപ്പ
ളേത്തെ വായികുമ്പോാം ഭരം അത്തേത്തെ ഫലപ്പിലരി
കുണ്നതു കാണാം, മൂലത്തിലുക്ഷ മാവരാക്ക ഭേദം വയത്താ
യം ഛം കാവൃത്തിനെറ ജീവനായ ശൂംഗാര രസത്തുന്ന
ലേശം കുറയു വ്ഭതോമേയും ഭാഷാകവിതക്ക വേണ്ടുന്ന പ്ര
സന്നിയമത്തെ ഉപേഷമിക്കാതേയും ശരം കാദ്യത്തെ ഇത വകര
രെ സരമുമായി മഷാന്തരം ചെയ്യാന്‍ അസ്റ്രയാരാല്‍ സാധി
ക്ഴയില്ലെന്നു തീച്യായിചറയാം. മുഖത്തിലെ ശണ്ദു്ങാംക്ഷ ശ
രിയയേ ഭാഷാശബ്ദു്ഭാം പ്രയോഗിച്‌* ഒരമേപുഷ്ഠിയെ പ്രകടി
പലികകന്നമിനു വ്പിയ കോയിത്തന്പരാന്‍ അവകാ സാ
കല്ല അസ്ത്രശേകകുന്നു. അമരുകമണ്പവാലത്തിലെ
ചില പട്ലങ്ങളു.ടെ രസികത വിചാരികഷമ്പോരാം മൂലത്തിലെ
ചില പദ്പ്ങാംക്ക രസികത മതിയായിട്ട്മോ എന്നു സംശയം

[1

തോന്നിപ്പോകുന്നു. പാഷാശകുറമമം ചോലെ അമേയ
ിപ്പവാലഘും രസികശിരോമണിയും അഖിലമനിഷിജനച്ു
ഭിതനും തയ ലലിയ കോയിത്തമ്പുരാന്‍ അവര്‍കളുടെ മഖ
ഞില്‍നിന്നു അവതരിക്ുന്നമിനു ഇടയായത് കേരനിവാ
സികളൂടെ ഭാഗ്യം മൂന്നോ അചരുകകവിയുടെ പുണ്യഫലം ഐ
ന്നോ പഠയേണ്ടത്‌' ഏന്ന ഞാന്‍ സംശയിക്കും. കേവലം പദ
മയയമോര്‍ കൂടെ ഭാഷാശാകുന്തളത്തിലെ പഭ്യങ്ങാം ചൊല്ലി ര
സികന്നാതു കേട്ട്‌ കരതാ്ഥനായിരിക്ഷനാ ലലിയ കോയിത്തമ്പ
രാ൯ അവര്‍കാംക്ക്‌ “അമരുകമണിപ്പവാള. "ത്തെ ജനങ്ങ
കൊണ്ടാടുന്ന കാണുമ്പേദാം ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്ന ക്ൃതാങ്മ
ത എത്രമാത്രം ആയിരികുമെന്സ്‌ ഇപ്പോ വിചാരിചരിയുന്നു
രിന എന്നാല്‍ അശക്ച്കന്നു.
മമേരകമണിപ്പ്ഡ യില്‍ സ്വാം തപരങമെ കഴി
ന്നതും കുരുക്കിന്‌ എന്നല്ലാതെ തീരെ ഒഭിക്ുന്നാതിന്ു സാ
മായില്ല. മൂലത്തിന്റെ ഭാവം മുഴുവന്‍ വയയതുനാതിനു
ഭാഷാശബ്ദു്ാം മതിയാകാതെ വനാ ടിക്കില്‍ കാരം സം;
൭ പ്രയോഗിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്‌, ജമിനാല്‍ സസ്ക്റതപരിച
യം ഇല്ലാത്ത മലയാളികാംക്ക അയകമണിച്പവിം ത്തി
(൫൯൨ രസികത മുഴവന്‍ മനസ്സിലാകാതെ വരരുതെന്നു ിചം
രിച്ച മണിപ്പവാളത്ിം! പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന സംസ തശ
അറാക്ക്‌ ഒരു ടിപ്പണി മേഴചതിട്ട്‌ . ഭാവത്തിനു ഗാം ഉ
കൂ ദോഗങ്ങളില്‍ സ്ൃ്നകഴ്ചെ മാണിലിടു മതു കൂടാതെ പദ്യ
ഭൂടെ മുന്ധില്‍ അവതാരികയും ചേത്തിട്ട്ൂതിനാല്‍ അധികം
പ്രയാസംകൂാതെ പദ്ത്തടെ ഭവതാം സഗരഫങ്ങളായിരിക
മെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. അമതകത്തിലെ പദ്ത്ങാം.്്‌ രെവ്യ
ഭ്യാനും തന്നെ ഏഴ്ിതിയാല മത യാകയൊ. *അമതകകണി
്രലലത്തെ കഴിയുന്നതും വേഗത്തില്‍ ആഅലഭിച്ചു കാണുന
തിന്ന എല്ലവേരം കാത്ജിരിക്കന്വോാം ഒരു വ്യാഖ്യാനം എഴ

സ

൪൯ തുനിയുന്നതായാല്‍ പ്യാഖ്യനേത്തെ അമതകമണിപ്പവാള
ത്തോ ചേത്‌ അച്ഭിപ്പിക്കാതെ ഇരിക്കയോ അനേകം ജന
ഞെ അപ്രിതിയെ സമ്പാലിക്കയോ വേണ്മിപരമെനാ തോ
സി. അതുകൊണ്ടു തൽക്കാവം ടിപ്പണിയും അവതാരികയും മാ
രരം ചേതി അചടിപ്പിക്ുതൂ കൊജമാം ഏന്നു നിശ്മയിക്കയാ
ചെയ്യത്‌ സ്സ്റതപടപ്പയോഗം കൊണട കഠിനം എന്നു വി
ചാരിക്പ്പെടിരിക്ന “ഓാഷാശാകുന്തലത്തെ കൂടെ ഇപ്പോ
൦ നാലാം പ്രാവരം അച്ടിപ്പിക്കടി വന്നിരിക്കനാതിനാല്‍
താമസിക്കാതെ “അമയകമണിപ്പവാജത്തിനെറ രണ്ടാം പതി
ചിന അപേക്ഷ ഉണ്ടാകമെന്നം അപ്പോ അവവ്യപ്പെടന്നു
പക്കം ഒരു വ്യാഖ്യോനം തന്നെ ഏഴതാമെന്നം വിചാരക്നനു.

മാ. ദയവമ്മാ.
അമരുകകവി.

(6അമയകശതകം എന്നുള്ള പെര്‍ അമതകകവിയാന്‍ ൭
ചിക്പ്പെടിട്ട ശതകമാകയാല്‍ ലന്നിട്ടതാണല്ലെ. എ
ണാ അമരുകകയി ശ്രിശംകരാചായ്യരടെ ഒരു അവതാരമാ
കന്നു മന്നജസംധതിയെ പഠി ാദ്യമാലറയുടെ ഒരു മഗ
യി അച്ടിക്ഷപ്പെടിടടമ അചയകേശ്തക്‌ത്തിനെറ പ്രസാ
(ന്മാര്‍ പറഞ്ഞിട്ട അഭിപ്രായം യക്തിയുകതുവും സരസ
ഗ്രാഷ്്വും ആകയാല്‍ വിചായായുടെ രസത്മിനായിട ചരം
അഭിപ്രായത്തെ കൂടെ ഇിടെ പ്രസംധിക്ഷനാത്‌ ഉചിതമായി
ഭിക്ഴമെന്നു വിചാരിക്കുന്ന. ശങ്കരാചാജ്യര്‍ ഒിഗ്വിജയത്തിനെ
അള്ള യാന കസ്തീരരാജ്യത്തില്‍ പേയ സയം ശംഗാര

മ

പ്രധാനമായി ഒയു കാവ്യം ത്മോക്കാന്‍ സമസ്യയാരാന്‍
പ്രാങ്ധികപ്പെട്ട എന്നം, മൃരുനായ അമയകരാജാവിനറെറ ശു
രീരത്തില്‍ ലഭ൯൨ ജീവനെ ആരോചിച്ചകൊണ്ടു രാജാവിന്‍െറ
ഭാജ്യമാോഭൊരമിച്ചു സുഖമായി വസിച്ച്‌ അമയകശതക
തെര ഉണ്ടാക്കി എന്നും രവിചരരെറ അമതകശതക ല്യം
ഭ്യംനത്തല്‍ കാണുന്നു. ഇതുകഭാതെ മണ്ഡനമിശ്രമന്‍െറ ഭയ്യ
യായ ശാരഭ ശമ്കരാചായ്യരൊട്ടെ കാമകെലകമെ കരിച്ചു ചില
ചോ്യയ്ാം ചോദിച്ചപ്പൊാം ഉത്തരം പറയാതെ ഇല്‍ന്നാല്‍
ഓന്‍ ജല്യേജനാണെന്ന വരുമല്ലൊ എന്നും കാമയിഷായങ്ങ
ക്രയ ചോ്യങങമുകടെ ഉത്തരം പറമ്മൊല്‍ തെറ സന്യാസ
പത്തി സ്തന ഉണമാകമല്ലെ എന്നും വിചാരിച്ച്‌: ഒരെ മാ
സെ ജയേധി പാങ്ജിക്കൊണ്ടു ശിഷ്യയയാോടൊരുമിച്ച്‌ ഞു
ചാഴൂര്‍ കാശില്‍ കൂടെ പോയി ഏന്നും, വഴിയില്‍ ഒരു
സ്ഥലത്തില്‍ കരയുന്ന മാദ്യചാരാല്‍ ചുററപ്പെട്ടരും ഗതമിപി
പും രയ അമയകരാടാലിന്‍െറ ശരീരം കണ്ടു എന്നും, ശിഷ്യ
യാരോ തനറെ റ ശര്‍ ശത്തെ സൂക്ഷിക്നതിനു ശട്ടം കെട്ടിയ
തിറ ശേഷം രാഭാവിനറെറ ശരീരത്തില്‍ തന്‍െറ പ്രാണ
നെ ആരോപിച്ചു എന്നും, സദ്മോഷിച്ച മാജ്യമാരോട കൂടെ
രാജധാനിയില്‍ പോയി സുഖമായി താമസിച്ച്‌ ര ദിവസം
രോ ഭാജയയുമായി രിച്ച: ഓരോ പജ്യം വിതം ഉണ്ടാക്കി വാ
ബ്മായനശാസ്ത്രാനസോരിയായ ഒരു ശ്ംഗാരകാൃത്തെ നിമി
കു എന്നം ഒ൪ ഐതിഹ ൃക്കതിനാല്‍ ഭരം കാദ്യത്തില്‍ ശാ
രരയുടെ ചോ്ലങ്ാംക്കള ഉത്തരം കൂടെ അന്ത ളവിചിരികക
അം എനു ഉയ കകൊണ്ടിയുരികംന. മാധവചയിപ്രണിതമായ
ശ്രിശംകരലിജയം കാര്യത്തില്‍ അമരകശതകറത്തിെെ
പ്രസംഗം പോലും കാണുന്നില്ല. എന്പാല്‍ ഒ കാദ്യൃത്തിനെറ
മ്പ സ്യത്തിലോ മേം *കലാ॥ കിയത്യോ വർ പുഷ്യ,
ന്പന കിമാമ്മികാഴ കിം ച പരം സമാഗ്രതം ൂദ്വേചച

കമ! കഥമന്യഥാസ്ഥിതി; കഥം യുഖ്യാം കഥമേവ പൂര
ഷൊ എന്നു ശരരയുടെ ചോട്ലങ്ങാം കാണുന. & അമു
ശതകത്തില്‍ രം ചേദ്ലേങ്ങാംക്കി ഉത്തരവും കാണുന്നില്ല.
ശങ്കരവിജയറ"ത്തിനറെറ പതിനാറാം സദ്ുത്മില്‍ ആരുചാജ്യത
ടെ കാശ്ല്രയാതരയും ശാരദാഗ്രഷത്തില്‍ ലച്ചു വിദ്വാനമോരുമ
രൂണ്ടയ വാദങ്ങ വളിട്ികപ്പെട്ട കാണുന്നു. രവിചയന്‍ പര
ൂനുപ്രകാരം സഭസ്ക്യയായുടെ പ്രാദ്ധനയെ പററി ഒന്നും പര
യല്പെ്ടിടിലം സംഗതികാം ഈ വിധം ഇരിക്കുമ്പോ അമ
കശതകം ശ്കരാചാഴ്ക്തമാകുന്നു എന്തു കേഖലം ജ
0ശ്രൂതിയായിടേ വിചരിക്കാന്‍പടൊളുന്നു മായ മാല
പ്രസാധകയ്മാര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടിരികന്നു - ശാരമയുടെ ചൊ
ങ്ങക്ക്‌ ഉത്തരമായി യെ ഗ്രന്ഥം ഉണ്മാക്കിയതിെറശേ
ഷം അമയകശമകമെന്നും ഒരു ഗ്രന്ഥം ഇണ്ടാക്കി എന ൮
രജതൊ ഏന്നു ചോടിചാല്‍ തററ സവിഭ്ത്വത്തെ രക്ഷി
കുന്നമിനും ശാരദയുടെ സംശയങ്ങെ തീക്ഷനാതിനും യെ ഗ്ര
സ്ഥം ഉണ്ടാക്കിയതിനെ ശേഷം അദ്ദേഫം കേവലം ശ്രംഗാ
രപ്യുസനം കൊണ്ട *അമതുകശതക്‌ "ത്തെ ഉണ്ടാകി നന്നു
പരയുന്നര ചായകള്‍ ഒരു വലുതായ അവമാനം ആുകുന.
അമിനാ അവയടെ അഭിപ്രായം ഈ ശമകത്തിനറെറ പ്ര
ന്നേതാവ" അമയകന്‍ ഏനം പേരുള്ള വേറേ ഒരു കവി ആയി
രിക്കണം ഏന്നാകന്ട. വാമനചണ്ഡിതനന്‍െറ *കാവ്യമേഷ്്ര
സൂറങ്ങളില്‍ അമയകടന്‍െറ പദ്യം ര ഓചാരിക്കപ്പെട മാണു
രമൊണ്ടും വാമനപണ്ഡിതന്‍ ക്രിന്പ്യബ്ും ഒരോ .മേങ്ിന്ു പി
സീടട ജീചിച്ചിരന്ന ആമാണെന്ന നി ളറ്റയിക്കപ്പെടിരിക്ുന്നാതു

കണ്ടും അമതികകവി ലാമനപണ്ഡിതനനെക്ഷാാം പ്രചീന
നാണെനം സിഭ്ധമകുന്ന.

ത്രി

ശ്രിരാധത്തിനൊരാസ്സ്റം ശ്രിതഭനസ്വരജയ സെൌഖ്യപ്രം
മാരാരിദൃഫിണാഭിനിരുചരവരന്മാരാല്‍ സമാരാധിതം
പ്രരാല്ം മുകിലോടെതിരതു പൊയുതും ധാരാള. ദേഫക്കുതിം
നേരായുളിലുപാസ്തരഫോ തരിജഗര്‌! പേരായ നാരായണം
ഭകൃഷ്ട്ബഭാകകപരണില്ക്ും
പ്രേഷസാഖാംശൂചയസംവലിരേ മൃഡാസ്റ്
ത്വാം പതു ജ്ജേരിതപല്ലവകളിറ്റപും
ലോ്രല്‍ക്രചരവിദ്രമ്ലേല്‍ കടാക്ഷം. (൭)

ഖി സവകാദ്യത്തെ പഠിക്ഷനനാവനു ആരശിസ്്റിനനെ ചെ
ഭുനം
കളള്റാനമം കടകാമഖംകലിതമായ്‌.
ഭൂകേഷണം ചെയ്യും
ക്ഴയ്യിയേല്‍ പരിചില്‍ പരന്ന കരം
ശ്രിപൂരസേക്കിശ്രിം
കാതില്‍ചേത്ത കുത്ത നല്‍ത്തകിര്‍ കൊരി.
ച്ലെത്ുന്ന മത്താളിപോല്‍
കാന്തംമാന്തിമതികടംക്ഷാമവതു
ത്വാം കാം്ഷിയാര് പ്രമം.
കള്്ാന്ംകതോളം.
.കാമചാകലിമമയ്‌ ടകടകാമഖകപിടിച്‌ ു്ടുഖിര
ലിന്േറയും നടുലിരലിനേറയും ചഭ്യത്തില്‍ പെയപില്‌ അമ

(രി മോതിരവിരല്‍ ചേ്തു പിടിക്കുന മയ്യ, *ഭകമുഖം
ന്നു പേര്‍ പറയപ്പെടിരിക്കനം.

ഭൂംഷണംംഷരുടെ (ഞാണിനെറ) കഷണം (വലി)

രജ ശ്രിപുര സമ്ിശ്ിതം-കരജങ്ങളുടെ (നഖ)
ക്രീപുരത്തോട (ശോഭാ ചത്തോ) സമ്മിശരിതം (ചേനാത്‌.)
കടാക്ഷത്തിന്‍െറ വിശേഷണം.

മത്താളിംമഭിച്ചിരിക്കുന്ന വണ്ട്‌.

കാന്തിമതീം ജഗട ശ്വരീ.

അവ്രരക്ഷികട്ടെ.

കാംക്ഷിയായാപ്രമം-മീഷ്യത്തെ കൊടുക്കുന്നത്‌.

കായം ശൂംഗാരപ്രധംനമാകയാല്‍ ദേവിയുടെ വശ്യ
ലീം എന്ന ധ്യാനത്തെ ആണ്‌ ഇവിടെ ആശിസ്്റിനു എടുത്തി
രിക്കുന്നത്‌ .

കഷി മൈക്ഷവം ധന
ജഗജജ്യതരിം ജപരക്താം
േവിം വശ്ൃമഖീം ഭൈ

ക്ഷിപ്യം ോസ്പാവലഗ്ന പ്രസ

തോ
പ്യംഒാനോംശ്രമാന്മം

ലന്‍ കേശേഷപരസ്യശ്ചരണനിപതിമോ
നേക്ഷിരസ്സുംഭമേണ

ആലിംഗന്‍ യോവധുതസ്്ിപുരയുവതിി.
ൂശ്രനേത്രൊല്‍പലാ

മി വാദ്രാപരാധസ്സ കത ഭരിതം
(കാവോ ലശ്ശൂരാഗി [1

കൂരവിശ്രോതാക്കയമാക്ക ദൃരിതനിവൃത്തിയെ പ്രാത്ഥികന്ന.

പേശത്താല്‍ ക്ഷി നലംബിതകരനവ്ല
(൭൯ ഗലൂഫിരാംശ്രകാന്തന്‍
പ്രാശല്ല്യത്തോടപാസ്കന്‍ കലിതകചനനാ
ോോകിതന്‍ പാലഗ്നന്‍
ആഗത്യാലിംഗനേ നി
ക്യൂ നേതാ.
ഗസ്ധി കാകപോല്‍ ശത.ശേരദേഫനന്‍
ഭശ്ധമക്ട്ടഘംവം.

മുതന്ില്യലും

ആലംബിതകരന്‍ മയ്യില്‍ കടന്നു പിടിച്ചചല്‍. ജ്യോ
പുല്‍ എന്നുനപയു

ഗ്ൂംിതംശരകാന്ത൯ംമുണ്മിനെറ അറ്റം പിടിചചന്‍. ജര
ഠം അധ്ൂതന്‍ (തടപ്പെടവന്‍)

കലിതകലന്‍-തലമുടിയില്‍ പിടിച്ചവന്‍ അപ്പോം അ
ാസ്മന്‍ (നിരസിക്കപ്പെടവന്‍)

പംഭലഗനടമാലില്‍ പിടിചവന്‍. അപ്പോം “അനാ
ലൊകിതന്‍" (നോക്ഷപ്പെടാത്തവന്‍

ആശര്യംആഗമിചചിട്‌.

ിരയുതന്‍( ആലിംഗനത്തില്‍) നിരേകരിക്ഷപ്പെട്വന്‍.

ആഗസ്‌ അചരാധി.

ശകരശരമഷാനനചരമേശ്വര ശരാഗ്ി.

അഘം വവ) നി.ങ്യടെ (അ) പാപ.

സ്റ്റ

കഷി" മുതലായ ലിശേഷണങ്ങാം ആരഗസ്വിയായ
കാമികകം രോനന്ം ഒരുപോലെ ചേരുന്നപയമകുന്നു.

ിചുരന്മായളെ സ്്രിഭന്താം.

തരിചുരഖധം കഴിഞ്ഞ്‌ ശ്രീചരമേശവരെര ശഷനന്‍,
തരിപുരസ്ത്രിക്യടെ ദരാരോ അംശത്തയും ഒാധിലിഡ്പോാം

അവര്‍ അഗ്നിയെ തടുക്കുന്ന സന്ദ്രമായം കന്ദോല്‍ എത്രതന്നെ
ിരകരിക്ഷപ്പെടിട്ടം പിന്നയും വലിഞ്ഞു കാമിനിയുടെ അംഗ
അളെ സ്്രശിക്കുന്ന ഒരു അചരാധിയായ കാമിയെ തിരസ്രിക്ക
അതുപോലെ തോന്നും. അല്പ്ണൂമിരികനാ ശഭരശരഭഷന
൯ നിത്മ.ടെ പാപത്തെ ഒഴിക്കട്ടെ ഏന്ന താല്‍പര്യം.

(ഞലോലാമമളകാവലിം വിലുളിതാം
ബിദല്പവല്‍കണ്ഡലം

ിബചിനൃഷ്ഠവിശേഷകം മന്ദതടൈ,
്സ്മാംസോം ഓലകൈഃ

ത്യ യല്‍ സുരതാന്തതാന്മനയനം
രക്തം രമിവയത്യയേ

(ത്വാം ചാര ചിരായ കിം മാരിഫാര.
ബ്രഹാടിഭിഖെപരമൈധ (൩)

കി പ്രകൃതേത്തിന്ദചിതകായ ആദിര്മേരത്തെ പ്ര
യോഗിക.

ഇന്നാലോലാചകാള്‌ിപളിതമിളകിടും
തോടയോടേ ല്വാടോല്‍.

ഭാനം സ്വേവാരാം തന്ുമരനനിരയോ
ലൊട്ട നല്‍പ്പൊടട മഞ്ഞും

നന്നായ ടൂ ിവിലരവിരതിയിലവസം
അമ്മോ വിരായിരന്ി

തന്നാസൂം രക്ഷതു ത്വാം ഫരിഹരമഖരാം,
മൈവതൈരാവതെന്താം

ആലോലാളകാളിലളിരം-ഇമകന്ന കരന്നിരകാം കൊ
ജി ശോളികുണ്നം

[1

ലചടോല്‍ളിന്നാനാം സ്വേവാരേനെറലിയില്‍ അമ
രിച്ച വിയച്ലൂജലങ്ങടെ
രനുതരം-ഏററവും ചെറതായ.
്ിരമിം അവസാനം.
അവസന്നാക്ഷിക്ഷിണിച ചണ്ണുകമോടുകടിയ(സ്യ)
പ്രീംയിര്്ചിപരിതരത്തില്‍ പ്രപത്ിച്ചിരികുന്ന സി
അസ്യ.
രക്ഷാതൂടരക്ഷികടെ.
രരിഫമേഖര്‍ംവിട്്, ശിവന്‍ മുതലായ
ദൈവതൈടേവയാരാല്‍..

ഖം.

സന്ദഭ്യാധരചേലലവാ ചക്രം.
സ്പാഥമാധുന്തി!

കാമോ മഞ്ച ശദോതി കൊചവചദൈ
ഭാനത്തിത്ൂലതാ

സില്‍കാരാഞ്ചിതാലാച്ചനാ സുമം
യൈശ്ധുംബിതാമാനിനി

പ്രാപയം തൈരളതം ഗ്രമായ മഥിതോ
കുഡ്ൈൈസ്സുദൈസ്സ്രോഗര (൭)

കവി തൃതിയപുയഷാരത്തിനെറ മാഫാജ്യത്തെ
പളി.
സനംശിക്ളിടവേ സുന്ദരമധരമുഭം
ലെസേം മൈ കുടഞ്ഞി..
ന്നോ വിട്ടാല്‌ മെനാങ്ങനയരുളി രം
ചില്ലിലില്ലാടകോടേ

പസ്ധിടും സില്‍്ൃരത്താല്‍ ചടുടലനയനയാം
മാനിനിയ്ഥവയ്്ും
സ്തൃക്ഷത ലഭികന്നമൃതുകടല്‍ കട
ഞാരമരിതയര്‍ ശ്രമം.
സംശിക്ഷകടിക.
കൂഭമദ്രസം-ഭല്‍ഭവിക്കുനാ ശരംഗാരം, ശോകം, മോപം
ുമലായ രസങ്ങമ$ കടവും.
ഷാ കോചത്തോടെം
,ഒമേത്യ്യര്‍ടേവന്മാര്‍.
ശരമാരംനിസ്റുലമായിട്‌ ഏന്നു ംരിചയ്യം.

അലസലലിരൈം പ്രേമാദാദ്ൈധ്ഗ്ഥലുകളി കൈ
ക്ഷണമഭിുഖൈഴുരലൊലൈന്റമേപേരാല്ലൂഖൈം
ഫൃദയനിഫിതം ഭാവാകൃതം വമല്‍ഭിരിപേക്ഷണൈം
കഥയ സുകൃതി കോയം ശ്വേ ത്വയാദ്യ വിലോക്ചര്‍ത (൭)

(സായിയുടെ പ്രണയധുമോയ ലിക്ഷണത്തെ കണ്ടിട്ട
സഖി ചോദിക്കും.

ഭതാലസ്യം തിരിഞ്ഞും കിമപി മുര
ഞ്ഞും പ്രിയത്താലലിഞ്ഞും

്രിതാമ്ലയം നിറഞ്ഞും ക്ഷണമെതിരെയണ..
ഞം നിമേഷം വെടിഞ്ഞും

്ിതാശം ഫ്ലന്തുതമതു വെകിവാ.
കനാ പോലുള്ദഷ്ലം

നി താന്‍ മശ്ധോ | കഥിര്‍തൊയു സക്രതിയെയാ.
ഞിന്നു വിക്ഷിചചിടസ.

ഭാതവലസ്തുംല്‍ഭവിച്ച ക്ഷിണതയോട കൂരടംവണ്ണം.
ഫ്രീരാമ്ുടമ്പരകൊതുഭമ പാഞ്ചലം
്ിതംശമം.ശജ കൂടാതെ,
ലഭദമറ്ുതം മിലെ അഭിപ്രായം.
മശ്ധിംബുദ്ധികു സാമ്യം കരത്തെവെ) സംബുദ്ധി.
ഇത്‌ വിപരിമലക്കാണയാകുന്ു.

അംുല്യഗനലെന ബാഷ്സ്സലിലം
പിക്ഷിപയ വിക്ഷിപ്

ന്തം മോലിഷി കോപഠന ബഹ്ുതരം
കൃത്യ രോഭിഷ്യസി
യസ്യാസ്പേ പിശൂനോപദേശഖചനൈ
കനേതിർമിം ഗതേ
നി്ിണ്ണോനനയം പ്രമി പ്രിയതമ
ക്ുസ്ഥതാമേഷ്യതി. (൬)

പ്രന്നയകലകാത്തെ അപലംബിച്ചും നായകനെ പ്രദ്യ
്ഞിയെക്ഷിച്ചു വിഷാിച്ും ഇരികനാ നായികയോ സി
പരയുന്നു.
അന്തസ്തചേന ചണ്ണിര്‍കണിക കരും.
ഗ്രത്തിനാല്‍ നക്കിനക്കി.
കിംുന്്ിം ഷണ രോിഷ ശമിനി
ചിട്ട രോടിചചിടം ന
എന്തെന്നാലേഷണിക്കാരയേ മൊഴികലാ.
ലേറെ നി മാനമാന്രാര്‍ല്‍
ന്ത നിവിഴ്ണ്നായ്‌ സാന്ത നസര്ിയുപേം
ക്ഷിച്ുഭാസിനനാകം.

ണ്ണി കണികംകണ്സിര്‍്തുടി.
കരയഫാഗം-നഖുകടെ അറം.

കരിം-എന്തിനു.

ൂത്സിം-മിഞ്ങാമെ.

മോഷ്ണ്ടേംകോപിച്ചിരിക്കന്നാവളെ! സംബു്ധിം
രോടിഷിംനി കരയുന്നു. ലട. മഴ്യേപരഷന്‍.
ശേംഏററവം.

മാനനരം്യാകോപം.

ിയീണ്ണൂന്‍-ബുദ്ധിക്ിലവന്‍.
സാ്ധനസരണിംസമാധാനപ്പെടുത്തുനന സസ്്രമായം.

ത്തോസ്യഃ പ്രഞയമ്ാൈവ വേതൈ.
പേയംലിരംലോമതാ

മൈവാല്യ കില ത്വമേവ കൃതാ.
സ്ത്ര നവം ലിപ്പിയം

സ്ു്സുഠാ ഏകം യാൂപശമം
നോ സാന്ത്ധവാകൈസ്റ്ുടം

ഫോ നിസ്റ്റിംശ ിമുക്തകണ്ണകണം
വേല്‍ സലി രോടിതു. (൭)

അപ്രിയംചെയ്യ നായകനോ കലഫിച്ചിരിക്കുന്നു നായി
കയുടെ മ൯പിന്‍വച്ചു സഖി നായകനോ പറയുന്നു.

നിതാന്‍ സ്നേിച്ചു മാനിമിവജെയധികനാം
കായി ലാളിച്ചു നി താന്‍
നീതാ ചെയ്യപോലിപ്പോട്ടേത നവമിപാം.
പ്രയം ദൈവയൊഗാല്‍

ഏതംവല്‍സമടം സ്സഫമിൽ നിയതം
സാന്ത്ധന്ൈശ്ാന്മമാകാ
ഫാ താപല്‍കാലമച്ചൈരകയണ കരണം
തോഴി രോടിച്ചിടട്ട.

ഏതാവല്‍ംഇതരത്തോലം,
സാദ്മവിന്വൈടഅനുനനയവാക്കാംകൊണ്ട്‌
വല്‍ കാലം അതുവരെ.
൭മ്വൈറക്കെ.

അകയണ്ടനിദയു സംബുദ്ധി.
കരരണംദൈസ്ത്തോടെ.

ിഖന്നാസ്റ്റേ ഭൂമിം ബഷധിരവനതപ്രാണഭയിതോ
സിരംാരാസ്്ുഖ്യുസ്സരതമയടിയോല്ല നയനാ?
പരിദ്യക്തം സവം ഫാസിത പഠിതം ചഞ്ജരശരകൈ-
ബ്വ്ധാവസ്ഥാ ചേയം വിസ കഠിനേ മാനമധനാ. (൮)

കലഷാന്തരിതയരയ നായികയോ സഖി പറയുന്നു.

ാഴ്ആഴിവരച്ചുകൊണ്ടവനതന്‍ ബാധ്യത ണേവല്ലഭന്‍
ന്നു തവ തോഴിമാര്‍ കരകയാ കണ്ണുതിയുണ്ണുതേയും
താഴ്ംമൌലികളോടട പൈങ്കിളികളും മിണ്ടാതെയായ നിറയും
തോഴിയിവിധയായവസ്ഥയിനിയുംകാിന്യമെന്തിങനെറ

ബാഫ്ത, ണേപുറമിററത്തില്‍.
കള്ൂതിംകണ്ണുകാം ഉരമിവിത്്‌

നാജ് മുശ്ധശ ഫി ചണം
തിഷ്ഠതി നേ വാരി

സ്യല്‍ കം മാമയസി കിഞ്ച രോദിഷി പുന.
സൂസോംപ്രിയംമാ കൃഥാഃ

കാന്ത കേളിമചിജയുവാ സ്യം
്ബാര്‍ക്‌പ്രിയഃകാതുരേ

കിം നേ ബബ്ബരകക് കൈ; പ്രിയശരൈ
രാകൂ് വിക്രിയ. (൪)

നായകനേ സാധനം ചെയ്യുന്നതിനു കുപിതയായ നായി
കരയെ സഖി പ്രോബാഭിപ്പികകന.

്വന്നാഥം വര്യന്നാക്ഷം സരകശാകളം
നാരിമുരേതുമക്കാ:
നിത്നമ്ജേ പിന്നെയെന്തിനു ബത കരയും
ണാത്തയായ്‌ തല്‍പ്പിയാത്ഥം)
നന്നായുള്ളോയ ഉത്താവതിരസികസവന്‍
കാതരേ! നീതിരിച്ചി.
ടടെന്നാലേനം കഥഞ്ചില്‍ പ്രിയശതമതിനാല്‍
ചാട്ടിലാക്കാത്തതെന്നേ?
(തല്‍പ്രിയാത്മംംഞ നാരിമാരുടെ പ്രിതിക്കായിടട്‌ . “നീക.
യുന്നാതുകൊ്ട്‌: അവര്‍ സന്മൊഷിക്കും എന്നു മാല്‍പയ്യം.
കാതരേ[-ഭയശിലേ! സംബുഭ്ധി.
ഏനംജവനെ,

കോപാല്‍ കോകളലോല ബാഫ്ണുലതികാം
പാരേന ബദ്ധ ഡം,

രിത മോഹനുമന്തിരം ഒയിതയം
സ്വൈരം സഭിനാംപുരം

ക

യോപ്പേവിമിര സ്്രമഗകൃരഗിരോ
സൂച ഷഷ്ഠം

സ്പ മാസ്തുത ഏല നിനുമിചരം
പ്രേയാന്‍ തസ്യാ ലാസന്‍. (൭)

അപരാധിയായ നായകനെ നായിക ശിക്ഷികുന്നപ്രമ?
ത്തെ കവ ലളിറ്ിന്നു.

കാലുഷ്യത്തോട ലോലായിതളജലേതയാല്‍
ഗ്രാഡധമാബജ്യയ സായം

കാലേ മകേളിഗ്രഫത്തില്‍ പ്രിയതനൈനയി-
ചാളികാര്‍ നോക്കിനില്ലം

(മലാലീവഞ്ജു"മെന്നങ്ങിടറിയതമിയാ.
ഗ്സ്ിനെസ്റുചയിതം

ലേരലക്ഷി സി്നവോല്‍കം പ്രഫരമി യദി
ലനസ്തമേനം ഫസന്മം.

(ലോലായിതഭജതംനിവിരു നീട്ടിയ കയം

ആബ്യംബന്ധിച്ചിടട്‌.

ആക്ിമാര്‍-മോഴികാര്‍,

.മേലാലിവ്ണം" ഇതു നായികയുടെ അപുള്്ുമയ വച
(നം- അചുള്്്റമാകയാല്‍ അധികം ഭോഗി ഉണ്ട്‌.

ആഗസ്റ്റ്‌ കറം.

സുചയത്വാസുിപ്പിചിട,

ിണലോല്‍കംമായ്യുന്നാതിന്ു ഉബാിക്കനാ (എന
വനെ)

പ്രഫാരതിടപ്രഫിക്കുന്നു.

രാരീകരയുനാലാം

[

ലന്ത ടം
ചാസറം- ചിരികുന്നവനും ആയ (ഇവനെ)

ജാതാഃ കിം നമിളന്മി% സുരി പുനം
ശ്തിന്താ ത്വയാ മന്‍ക്തെ

നോ കയ്യ നിതരാം കൃശാസി" കഥയ
ലവം സ്ബാക്ട മയി

ച്ാമന്രതാരകേണ നനിചതല്‍.
പിമാശ്രണാ ചക്ഷുഷാ

യോ മാം ലേസിതേന ഭാവിമരണോ.
സാഹാസ്തയാ സുചിരം (൭൭൭)

ിരഫപ്രസമക്തിയില്‍ നായികയുടെ അദധസ്ഥയെ നായ
കന്‍ പായുന്നു.
“ചെരയോലിങങയവര്‍ സുന്ദരി | മിരിയെ വരാം
ലയെ നീയെനിക്കാ-
യായാസപ്പെടിടടല ടൂരമസി കൃശറിയെ
ന്നോതവേ ഞാസ്ദസ്്രം
ശ്രീയാ മിച്ചു കണ്ണിര്‍വരവു കയ
കുണ്ണകൊങ്ടെന്നെ സോേക്കി.
ജയോ ഫാസേത്തിനാല്‍ ഒവിനമൊയ ണോ.
സാേമായിഷ്യരിച്ചം.
ഭശേമസികൃശംനീ ഏററവും ക്ൃശയായിരിക്കുന്നു.
കരടസ്രംല്‍ഗതമായ ഭാസ്്രത്തോട$ (കണ്ണിരോട) കൂടം
[7
ഭാഖിനടവരാന്‍ഭാവിക്ഷനന(ഡോഫത്തെു)

[6

്വക്ലാഭിമുഖം മഖം ലിനമിതം
ര
ഭഷ്ഠി കൃതാ പായോ.
ൂസല്ലാപകതുഫലാകലരേ
്രോത്രേ നിരുദ്ധേ മയാ
പാണിട്ലം ച തിരസ്തുതസ്സുപുമക-
സ്സ്രോോണ്‍ഗോ ഗണ്ഡരയോ.
ൂ്യകിം കരപോണി യാ്മി ശമധാ
കല്‍കഞ്ുള്‌ സന്ധയംഃ (൭൨)
നായകനോ ഇഈഷ്യാകോപപത്തെ ഭിക്കേണമെന്നുച
മേശിച്ച സഖിയോട മ്ധയായ നായിക പറയുന.

കാന്തേ മത്സമ്മഖിനേ വഭനമനമയം
കാല്‍ികളില്‍ കണ്ണ ചെത്തേന്‍
ൂന്തേനോലും തട്ടകുതിശ്രതികതൂകികളാം
കാരകം ഞനേടച്ചേന്‍
സ്വാന്തെ തിങങം വികാരം പ്രകടകധികപോ-
ചം കരാള്യാം മറല്ലേന്‍
പ്രാന്േഷി ച്ഛിയതേ കട്മുളിക സഖികളെ |
ന്ത ഞാനെന്തു ചെയ്തു.
കരന്തേ മത്സമ്മുഖിനേംകാന്മന്‍ എനിക്ക്‌ അഭിമഖനായി
ഭിക്ം സമയത്തില്‍.
പനെംമഖത്തെ.
അനുമയംടമാന്‍ നമിപ്പിചു. ലങ്‌. ഉത്തമപുരുഷന്‍,
ദക്യിശ്രമികതുകികാംംഅവനറെറ വാക്ഷകമെെ കോം
ക്കാന്‍ കൊതിക്ുന്നാവ.
സ്വന്മേംമനസ്സില്‍.

ക

പ്രകടംലെലലിപ്പെടതി.
അധികചോലം-മപോലങ്ങളില്‍. കവി ടങ്ങളില്‍ പെ
കിപ്പെട വികാരം രോമാഞ്ചലും സ്വേദവും ആരു്‌.
രാല്ലാകരങ്ങോം കൊണ്ട്‌.
പ്രാന്തേി ചലി തേംയിടന്പകളില്‍ പൊട്ടനും.
ക്മുളികറവുകം. പ്രേമാതിശയം നിമിഞ്തം ആന്േര്‍ല്ലം
ഫിതങ്ങളായ സ്തൃന്ങമാല്‍ റയുക്ക സ്വയമേ പൊട്ടുന്നു ഏന്നു
ംല്‍പട്യം.

&പ്രഫരവിരതെഴ മത്യ്യെ വാഹനസ്തതോപി പരേഥവാ

ക്രിമുത സകലേ യാതേ വാഹി പ്രിയ) ത്വമിഫൈഷ്യയസിറ

ഇതി മിനശതപ്രാപയും ലേശം പ്രിയസ്പയ യിയാസതോ

മാരി ഗമനം ബറ വാമ്യസ്സുങാസുളയം ല്ല

പ്രയാണോയുഖനയ നായകനെ ഭൃശ്യായ നായിക.
'തി്ധാരണം ചെയ്യുന്ന പ്രകാരത്തെ കി പറയുന.
ലന്നിഭാനിവിടെക്കറേഖഴ്ചകമൊ? നട്ടചയായിടുമെടു
പിനനിട്ലേയമോദുപകല്‍ചിയണോ; ചൊല്ലേണകെന്‍ല്ലേ
എഡിപപള്തുമച്ചു ശല്‍ഗവത! കേശാന്മേരേ പോകാ.
നൂന്നീടും കണവനറെറ യാത്രയെ ഭടക്ഷിടന്നു മശ്വംദംഗനാ.
ജഗപതി തൊണ്ടു? ജടമയൊടുകൂടി വാം,

കഥമപി സഖി ക്രിഡാ കൊപാട്‌ ്രജേമി മയോടിതെ
കരഠിനരയസ്കതാ ശയം ബലാല്‍ ഗത ഏവ
രി സരസേലോസ്പ്േലി വൃത സ്ത്രഫാം
പുനരപി ലാമ്രിളം ചേ കരോതി കരോമി ജിം. (ര)

നായികഷ്ഷ്ടനായ നായകനെയും ജന്റെ മനസ്സിനെ
ംപ്രദ്യത്തിയെ സഖിയൊടു പായുന്നു.
േളികോചവഗാല്‍ കഥന ഗാ.
ക്കാന്‍ ഞാന്‍ കഥിലപ്പൊഴെ.
ക്കാളിവയക്കരിനന്‍ കിടക്കെ ചെടി.
ഞനുതഥായ കണ്ടിടിനാന്‍
കേളി നിമ്ധമനായ നിഷ്ഠുരണനില്‍
ചെല്ല ചിത്തം മേം
്ിചിടരേമിതാഗേഷത്തൊടിനിയും
ചല്ലായ്കച ചൊല്ലാവതോ.

േജികോപാകച്രണയകലകാം.

കഥഞ്മാനാപണിപ്പെട

കമ്ഥായഎഴുന്നേററ

കേളികോം ചരം.

രിമ്ധമന്‍സ്റലാമില്ലാത്തേവന്‍.

ത്രിമി9തം-ഫേജ്രിലമായി (വമുംയില്ലാത്തമായി)
പിച്‌.

ംപ്യോന്ിശി ജല്ലരോഗ്ലഫശ്രകേ.
നാകള്്ിതം യഖച.

സർ പ്രാമഗ്ശൂമസന്നിധെര നഗര.
സ്യൂമിമാതരം വധു

കൂള്്രലംബിതുപത്മരാഗശകലം
പിസ്തസ്യയ ചംകുപുടെ

പ്രീചാതിമ ിഭധാതി ഓഡിമഫല।
പ്യംഭേന ല്ന്ധനം (൧൭)

രാദ്രിയല്‍ നായികനോയേകയാര്‍ പറഞ്ഞ ലാക്ുകലെ
രവിലെ വിഭജിച്ചു പറയുന്ന കിളിയെ നായിക ഒടുക്കുന്ന പ്രക
ത്തെ മവി വള്്്ിക്കനം.
രണ്ാു.ം രാത്രിയില്‍ ചേന്ായളിയ മൊദിതാന്‍,
സന്നിധാനേ ഗുയ്ണാം
മൊണ്ടാടിക്ഷൊരിയാമ്രേഡിതമൊടടഷ
ലന്നു കേളിശരകത്തെ
മിണ്ാതാക്ുന്നു ചംകുുടനികടമമില്‍
കൂള്്റികാപത്മരാഗം
വജമോര്‍കുലേണി കാണിച്ചപനതവദനാ
ഓഡിിബിജമംമാ.

ചൊ.

ശരണം സന്നിധാനെഗ്രയക്കളടെ സന്നിധിയില്‍.
ആമ്േേഡിതും-പിന്നായുംപിസായും ആത്ത.
ഷസിംപ്രഭംതത്തില്‍.
ചംുപുടനികടംചംമുചുടത്തിനെറ (കൊക്കിനെ)
നിക (സമീപം)
ഏ്്ിാപത്മരാഗംകള്ടുലോരമായ പടമരാഗരതം
അവനമപനാ-ലജുംകൊണ്ടു തായ മുഖത്തോ കര
ഭിം
ഡിബി മാല്‍-ഓഡിമിയുടെ(മാതളംപ്തിെറുബീ
ഭം (രയ) എന്നു ഒംഭത്തോടെ (൮യാജകതെയാടെ)

അങ്ഞാനന, പരാണ്ളൂഖിം, പരിളവാം
ശ്ശിക്യ മാം ഭഖിതാം

കിം ബ്ലും ൭) ഉനായേന നയതം
സെമോഗ്യമെതാം ഒശാം

പരമ്യേതഭുയിതാകചര്യൃതികരാ.
സമരാംശരാഗാരണം

ക്ക.

വക്ഷസ്നേ മമ തൈലപത്മലിനൈ-
ിണ്ിപമൈരംകിതം (൧൬)

സ്വാചേരാധത്തെ രേുംകൊണ്ട്‌: അദിയാതെ പുറകില്‍ വ
ന ആലിംഗനംചെയ്യ നായകനോ നായിക മുജുപറയുന്നു.
ിശ്വാസക്കേടിനാലിജയംനമന്മുഖം
പിന്നിലോക്കാതെ ലന്തി-
അാദ്രേഷിെ്തു കിട്ടി! തവ കിതവ) ഫലം
സെരഭഗഭംശേമെന്വ
പശ്യയേദം പ്രേയസി പൊര്‍മലയിണയിലെഴ്ും..
കരുമാലംഗ്ലതും മല്‍
കൈസേ തങ്ങ മെഴ്ക്കാലതിലിക്തമു.
്കേിടടം മാറിടം തേ.
ഞദ്രേഷിക്കുംത്തലിംഗനംചെയ്യു.
കിതവുംധൂത്തു സംബുദ്ധി.
സെരഗേദരംശംകസൈമോഗ്യത്തിനെര ഫോനി.
പശ്യ:

ംരം(നിതമറമോറിടത്തെചശ്യ-നേ.ജി.
പ്രേയസി പോര്‍മുലയിണയിലെും കത്മാലംഗൃതം-പ്രേയ
സിയുടെ (സപത്തിയുടെ) ചോര്‍മുലയിണയില്‍ ഉക്മ ക്കമയ്തോ
(ല്‍ അലക്കരിക്കപ്പെടതി.
കല്‍ കൈശ്യോന്‍റെറ കേശസമുഫ്തില്‍.
അതിപികൃതം-ഏററവും വകയി.

ഏകത്രാസനസംഗമിഃ ചരി പ്രത്യൂല്‍ഗമാഭ്‌ ദൂര.

സ്പാംയലാനയനക്ലേനന രമസാ്രേ കോപി സംവി്ലിതം

ആലാചേപി ന മിശ്രിതം പരിഭനം വ്യംപംയോയ്യാന്മികേ

കാന്മം പ്രതൂപചചരരമശ്ധന്രരയ കോപ കൃതാഷമികൃര (൧൭)
ടോ

വ

ആപരാധിയായ നായകനെ നായിക സാമ്യം കൊണ്ടു
ഖേിപ്പികുന്ന പ്രമാരത്തെ കി പറയുന്നു.
രോല്‍ ച്ചത്‌ ലജ! വസതി പരിഫരി.
ചിടുനാളേകമഞ്ചേ
സ്വൈരാന്റേഷായ പീദിപ്പസയനകപട
താല്‍ കൊടുത്തില്ല തകം
ചേരാതാകിടിനാട്കുതികാം സഖികളളൊടായ്‌?
ൃത്യുമൊരൊന്നു ചൊല്ലി.
കരീരം സല്‍കാരംഗ്യാ ഒയിതുനൊടു ഫലി.
പ്പിചു തന്‍ പ്പേകോപം.
പ്രരൂഭിയ്രജന്മി-എതിരെയംണമിനായിണിക്കന്നാം.
ചസമിംഇരിപ്പിനെ. പ്രിചിച്ചിടിനാഠം! എന്നുതിനെറ
ഏക്ര കട്ടിലില്‍.
സ്വൈരാ്രേഷായം സ്ൈമകവള്ണം ഷ്മ ആലിംശ
ത്തിനായി. “തക്കം കൊടുത്തില്ല! ഏന്നന്പായം,
പിടിപ്രണയനകപടവെടരിലച്ചുയാം തെയ്യ ചെയ്തു
എന്ന വ്യാജ

ഷ്ടയമാസനസംഗാരേ പ്രിയതമേ
പ്മാദപെയ്യംഭരോ.

മേസ്യാ നയനേ പിധയ വിഷിതം
്രിഡാനുബന്ധച്ചുലം

തിജ്യഗ്വക്രിതകന്ധരസ്്റുപുളകം
പ്രേമോല്ലസന്മാനസാ.

്താസലസല്‍കപോലഫലകാം,
കലൂത്മപരാം ചുംബതി. (൮)

്യത്തനായ നായകന്‍ രണ്ടു നായികകമോട പ്രവര്ിചച
മിന്റെ കി വളക്കുന്ന.
ക്ടിടമാസനത്തില്‍ പ്രിയകളിരവരെ.
പലി്നിലെത്തി പ്രമോമാല്‍
ിക്കാര്‍ക്ന്തലളോമൊയോംധിഴികളേ.
കൂടി പീാച്ലൂലേന
തൊണ്ജിക്കിങര്‍കൊടുക്ന്നധയേപര്‍യെം
കകണ്ണമിഷല്‍തിരിച്ച.
രൊ്ജിഷ്ഠാവാപ്ി ശം കിഭവനതിരഡം
പൂണ്ട ചിന്നം

ലീചാച്ുഘേനംലി (യിന്നോടെ) എന്ന ല്ല വത്തോടെ
ാഭത്തോടെ). 'ചണ്ിക്കാര്‍ കൂന്തലാരോ എന്നും “മൊണ്ടിക്കി
ഇല്‍ കൊടുകുന്നധാര' എന്നം ത്മ വിശേഷണങ്ങാം ഒരുത്തിയെ
പരിത്തില്‍ ചെന്നു ക്ണപൊത്തുന്നതിനും മററവളെ. ചുംബിക്ക
അതിനും ഉ കരണങ്ങലരെ കുരണിക്ുന്നു.

കണ്ണാുത്ത

ശ്ചരിടല്ം

ഇഷ്ഠാവാപ്ിഷയ്ലാംംഇഷ്ത്തിനെറ ലാമംകൊണ്ടെ സു
യായ (അപു

ചരരണപതനപ്രത്യായ്യാനാല്‍ പ്രസാഭപരാജ്ലൂലേ
നിദ്തകിതവാചാുകുത്യാ ഷാ പരഷില്യതേ

പ്രതി രമണേ നിശ്ലദസ്യാച്ചൈസ്‌ സ്മനാഫിതഫസ്തയാ
തയനസലിലക്സിനാ ഉഷ്ടിസ്്ലിഷ നിചാമിതാ (൯)

സഖികയടെ ഉപലശത്താല്‍ നടിച്ച ഇരഷ്യാകോപം
കൊണ്ടു നായികക്കണ്ടോയ ഇല്ലാത്തെ കവി പറയുന്ന.
ലു

ഭജില്ലാതെ നമസ്വരിച്ചതുമപേ
ക്ഷിക്കെപ്പസാഭാശയെ;
്ഞള്ളി്തന്‍ ഒയിതല്‍ നിഗ്രഡ്ധകിതവാ.
ചാരേമി മൂവക്കിനാല്‍
കൂ്മില്‍ കോചമിയന്നു പോകുമളവില്‍
കൈവെച്ചു പോര്‍കൊങ്കയില്‍
പുക്ളിപ്പേടമൃഗാക്ഷി നോക്കി നെടടവി.
ല്ലോടല്‍കടാസ്്രാ സഖി.
പ്രസാഭാശംപ്രസാടിപ്പിക്കനനതിനുള്ള ആശ.
നിഗ്ര്ധകിതവാചാരംനിഗ്ര്ഥമായ (മറമുവചിരിക്കന്നു)
കിമവാചോരം (ത്മ) ഉവനേ! ഇതു നായകനെ ൭.
രിച്ച സംബുദ്ധി ആകം.
കൂല്‍കടാസ്്രാ-൭ൂണ്‍കടകായ (അധികമായ) അധ്ര്രത്തോ
(്ള്ജൂനിരോടു) കൂടിയവാം,
സലീ(സഖികളെ. നോക്കി എന്നതിന്‍െറ കമം,

കാഞ്ചയഗാഡതരാവബരധവസനം
പ്രാനഭാ കിത പുന്ന.
കുശ്ാക്ഷി! സ്വിത്തി തല്‍പരിജനം
സ്വൈരം പ്രിയേ ്ലല്ലുതി
കാതസ്സുപലിമപിഫ ലുംപതി മ
രയരോയിതക്രോധയാ
പള്ളസ്ത സ്വപനച്ചലേന ശയനേ
ഞ്തോവകാള്‍സ്പയാ, (൨.0)

പ്രണയകലഷാം നടിക്കാന്‍ സഖികളാല്‍ ഉപഭേരിക്കു
പ്പെട നായിക അവരില്‍നിനു്ള ശരകൊണ്ടും നായകനില്‍
൭. പ്രേമംമൊണ്ടും കാണില പ്രദ്യത്തിയെ കവി പരയുന്നു.

ക

ചുദമാതെന്തേ പാന്തം ഡോതരമര്ോണ്‍..
കൊണ്ടു ബന്ധിച്ചുറങ.

അിമ്മാന്‍കണ്ണാമിലണ്ടും പ്രിയനവഭൃടെയാ.
മോ$ മനും വരിക്ക

അമമ) യിമ്മരമുറങ്ങനാതിനുമനുവടി.
കുന്നാതില്ലെന്നു കോപി,

മ്മറേമ്മെത്തയില്‍ത്താന്‍ ലമൊടവാം തിരി.
യാടടിടെ വിടടപന്നാ.

പടാന്മവയ്്രത്തിനറെറ ഭം
ം മോം (ഏന്നെ)
വ്യാ.

ലീംമാത്താരം തകതോം
സ്റ്ോസറ്സ്യ ലഭി സ്ഥിതേപ്പുനുനയേ
സംക്ഷേപ രവം
ചള്യാശ്ശനകൈചോംഥവലനം-
രിശ്രിഭവചചക്ഷുഷോം
ഭോ കനേകലിസ്ുഫാസരസേ.
പ്യാവയത്തമണ്ുഗം. (൫.൧൭)

അനസ്യോസ്ത്ം പ്രണയകോച്ത്തെ നടിച്ചു കിടനാ നായികാ
ഇായകയായടെ കോപം മാരിയ പ്രകരത്തെ കയി പറയുന.
കാം ഞ്താപത്തോടൊരേ മെത്തയിലനഭിമുഖം
തമ്മില്‍ മിണ്ടാതെ ഭായ്ക..
ഭയിതാക്കുന്മാരു തന്‍ഗെരരവമതിനെ വിടാ.
മേപണിപ്പെടിരിക്േ

ചിത്താസംഗേന മരം മിഭികചിടകല.
(രാര നേരം ക്ഷണത്താം
ച്ൂത്താരില്‍ തിന കേളികലഷാമിയയം
ചേന കെട്ടി്പുണന്നാര്‍.
ചിത്താസംഗേനംചിത്തത്മിനെറ്(ിമനസ്സിഷറ) ആസം
ശര്ൂൂണക്കം) കൊണ്ട്‌.

ശ്യാമ മയി കിം പ്രപഭ്ത ഇതി
സ്വൈയ്യയം മയാലംബിതം,

കിം മാം നാലപിത്യം ഖലു ൭0
കോചസ്പയപ്നോശ്രിതം

ജര്യസ്്ോസ്യിലക്ഷര്‍ഷ്്ിച്ചതുരേ
സ്ക ്നവസ്ഥാന്മ

സദ്യജം മേസിതം യോ ്ലൃതിഫരോ
കരസ്ല ബാഷ്ലയസ്യാ. (൫.൭)

അന്യോനം നായികാനായകന്മാര്‍ സംസാരിക്കാതെ ഇ
രൂിക്യും പെട്ടെന്നു നായകന്‍ ചിരികയും ചെയ്യപ്പോളു്ടായ
നായികയുടെ അവസ്ഥയെ നായകന്‍ പറയുന്നും
കര്ടിടരാമെന്നൊടെന്താണിവചടെ വിധമെം,
ന്നോത്തു ഞാന്‍ പാത്തിരന്നേന്‍
ഭിഷധിടന്നില്ല!തെന്തെന്നൊടു ശാനിതി മർ.
കാന്തയും കേപപമന്ാാം,
(അദ്യാപാരം മിഡോവിക്ഷണചത്രരമതാ-
യവസ്ഥാന്തരത്തില്‍
സവ്യം ഞാന്‍ ചിരില്വേനവാം മമ ധ്ലൂതി പോം.
കം പ്രകാരം കരഞ്ഞോ,
അദ്യയചോരം്യപോരം ഒന്നും ഇലെ

ിഥായിക്ഷണചതൂരംമിഥ? (അന്യ) വിജ
(നോട) മണ്‌ ചരൂരം (രമണിയം)
പ്രതതിംധൈയ്ും.

ഏചസ്തിരെയനേ ിപക്ഷരമണി..
നാധഗ്രഫോ കുഡവംയാ

ദ്യ! കോപപരരാട്‌മുഖളിപിരയാ
ചാന കരിന്നചി

ആവേഗാവധി മിതം പ്രിയത.
സ്തം സഥിഭസ്രല്‍ക്ഷണാം

സിപ, ഇവേഭ്യമനവലിര.

രിവം പുനവിക്ഷിരം, (൨൩)

നായകനെ കുറിച്ചു പെട്ടെന്ന തോന്നിയ കോപത്തെ പ്രണ
ജാതിശയത്താല്‍ നായിക ര്ൃഭില പ്രകാരത്തെ കവി പരയുന്നു.
അത്ധ്യാസിച്ചകശയ്കരം പ്രതി പരതരുണി.
പേര ചെന്നോര നേരം
ത്തദ്ധാ കോപാല്‍ തിരിഞ്ഞോരവളൊടനുനയാ-
അം പറഞ്ഞത വാക്യം
െഭ്ധാേഗം ശണിലില്ലഖലവനുമട.
ഒിക്കിടന്നോനുടന്‍ സാ
ൃശ്ധാ വിക്ഷിച്ചുറത്ിടരുതിവനിതി സോൽ.
കണ്നാമാ്ത്തകണ്ണ,
അദ്േസിച്ചേകശയ്യാടരേ മെത്തയില്‍ ഇരി
പ്രരതരയണിച്പേയംസപത്നിയുടെ പേയ.
അഭ്ധാംൂടന്‍.
അനുനനയായോ

ാധോനപ്പെടുത്തുന്നമിന്നായി

[

ബധാവേഗംംആുയേഗത്തോടെ (സംഭൂമത്തോടെ)

ശ്ധോടബുഭിക്ക സാമ്യം വന്നിടില്ലാത്തവാം,

സോല്‍കന്റം-ല്‍കണ്ണയോടെ(ൂരസകതയോടെ)

ആവ്വത്തകണ്ണാംആദ്ൃത്തമായത്രില്‍തിരിക്ഷപ്പെടതായു)
ക്സാഞ്ഞൊടു കരടിയവാം.

സ്യൊസ്സരയവിലേചനുസ്പനമടം
പ്രശ ഷമു്രാതിതം

കരിം വക്ഷശ്ധരണാനതില്യരികര.
ല്യംന ഗോപായയതേ

യുക്ത ക തിത്യഭിയ സാസാ
(൭ സപ്രാ മയാ

സാഗ്ിഷ്ഠാ രസന തഖവുശാ.
ഞമ്പയചി കിസ്സും (൪.൭)

സവപരാധത്താല്‍, കചിതയായ നായികയേ സാമണ്യം
കൊണ്ടു മോിപ്പി പ്രകാരത്തെ നായകന്‍ പരയുനമ.
കന്നലുംകൊങ്കയാമാമവമടെ പരിരം.
ഭാമമാന്ോരു ലക്ഷ
ശരി്ണര്മെന്തിനംഡ്രിപ്രണമനകചടാല്‍
ശേോപേനം ചെയ്യിന്നു
എന്നേം തന്പി ചൊന്നാല്ഭനതെയിടെറുയെ.
ണായതേ മായ്ല്യവാനാ-
യൊന്നേണാക്ഷിം പുബസോന്‍ ദഡഡഥമവയമേ.
ആദ്രസത്തോല്‍ മറന്നാോം,
പരരിരംമാമംംപരിരംഭം (തആതലിംഗനം) കൊണ്ടുക്ക അജം
ബ്രി)

൨൭

ക്ഷണി മാറിടം.
അഗ്രി പ്രണമനകപടാരിം അംഗ്ികളില്‍ (ക്ഷയ)
പ്രണമനം (നമസ്മാരം)എന്നുക്മ കപടത്തോടെ.
ശോചനംെയ്തുംമയ്ം
വം മശ്ധാക്ഷി വിനൈല ചഞ്ചുളികയാ
ത്സ നോലാരിണിം
ചക്ട്ിമിര്യഭധായിനി പ്രിയതമേ
തലന്നികാസസ്തശി
ശയ്യോപാന്തനിവി ഷ്സ്‌സ്മിതവധു
നേര്രേേ്ന്റവിതോ
നിജംമഗ്ശുനകൈരളികവചനോം
പന്യാസമാളിജന. (൨൭)

ക്രീഡാതരളനായ നായകന്‍റെ ചിഷ്ട്യേയും സഖി.
ടെ തല്‍ക്കാലോചിരുപ്രലയത്തിയെയും കലി പറയുന്നു.
കയ്യേല്‍ കണ്ണി! നിന്ഷവമൊരക മല
ക്ക കൂടാതെ ന്നോ
പൊഴ്യല്ലെന്നോതി മെല്ലേ പ്രിയതമനതിലേം
കെട്ട തൊട്ടി ഭമപ്പോട
.ശയ്യയ്യാരാലിരിക്കം സമ്ിയുടെ മുഖം
നോക്കിയനേനുമോടേ
പഴ്യപ്പോയിടിനാരാമികാം ചെമിയിലളി.
കങ്ങമോരോനാ ചൊള്ിം
ആരദാല്‍ംസമിപത്തില്‍.
അളീകാംയ്യാടങോം.
ന.

[1]

ഭൂ രചിത്തചി ഷിധികം
സോല്‍കട്ലോമുിക്ഷതേ

ദ്ധായാമചി വചി സസ്ത്ിതമിം
ൂശ്ധാനനം ജായതേ

കാര്‍ ഗഭിതേപി ചേരുസി ഒന്ന
ശോമാഞ്ചമാലംബതതേ

ജ്യ നിപഫണം ഭവിഷ്യതി കഥം
മാനസ്ത ത്തില്‍ ജനേ, (൩൬)

രംഭ്്യാകോപത്തെ നടിക്കാന്‍ സഖികകാല്‍ ഉപദേശി
ക്പ്പെട നായിക തനറെറ അശക്യതയെക്ഷിച്ച്‌ അവോ പ
യനം
ഖല്ലാതക്കി്ു.കഷും പുരികമപിൽ ക.
്രാസ്ഥയാ നോകിടന്നു
അല്ലദചേത്തേത്തടുക്കാം തരി ഫതകിലം
സ്കരരമാകുന്നു വക്രം
ഇല്ലാതാക്കാം മൃതം ഫലടിപുഭകിതമാ-
കുന്നിതെന്നാലുമംശം
ചൊല്ലാമായാളിനേക്കാണുകിലതിവിഷമം
ന്നെ മാനം നടിപ്പാന്‍.
അപിതുംഎന്നാലും.
ാതം-നാണേകെട (വക)
സ്കരംംസ്കിതുത്തോടു കൂടിയതം
ചമ

പ്ലം.
ദീനസ്ണില്‍.
ു.മിതുടപുകകം (രോമാഞ്ചം) മായതും

൭൭

പ്രാണേശപ്രണെയാപരാധാസമയേ സമ്യേപദേശം ലിന
നോ ജാനാതി സിശൂമാംഗവലനാവഭ്രോക്തിസംസുചനം
സ്വച്ച്ലൈരച്ഛുചപോലമൂചശളിരൈ ചയ്യസ്യനേതോയ്ത്രലം
ബാല കേവലമേഖ രോദിത ലൂല്ലോലാമ കൈരശ്രജ (൨.൭)

അപരാധിയായ നായകന ഏതുവിധം പ്രവത്ധിക്കണ
മെന്ന്‌: അറിയാന്‍ വഷ്ധിയാത്ത ബലയായേ നായികയെ കവി
ചള്്ിന്നു.
(ന്തന്‍ പിപ്രിയമാചരിക്ഷമവില്‍ കാലുഷ്യമാന്നീഷ്യയം
കാട്ടം ചേഷ്ടകാം മുളുവാക്ഷകളിവയ്ക്ാളിടെ കോഖ്ന്നിയെ
ചെശമ്യം കലരാതെ ബാലിക കരദലീടടന്ന ഫേം കേവലം,
കരണ്ണിര്‍കൊണ്ടു കപോലപംജി കഴ്ികിക്കല്യണടി കാോണിയാാം.

പിപ്രിയംഅപ്പിയം:

കെൌശല്യസാമം.

കപോലചാലിടകവിത്തടം.

ഭവ വിദിതം വ്യത്ഥാലപൈലലം പ്രിയ ഗമ്ൃതാം
മുനി ന മേ ദോഷോോസ്തരാകം വിധിസ്ത പര്ളോഖം
(൫൮ യടി തഥായരഡം പ്രേമ പ്രപന്നാമികാം ഭോ
പ്രകൃതിമരേ കാ ന പിഡാ ശതേ മേതജിവിതേ (൨൮)

അചരാധിയയ നായകനെ നായിക ഭദ്ധിക്കന്നു.
ആകട്ടേ ലിപരം ഗ്രിച്ചു മതി വി.
വ്ചഅ്ം പോകാം പ്രിയാ
മോഷം നന്നിലശേഷില്ല വിധി രാം
നെന്നില്‍ ല്ലൂതലോഷനായ്‌
അല്യ്ണും വലുതായി വന്നെ തവ
ല്രേമാരില്ല്ണുമാ.

]

യെന്നാലി ഫതജിവിതം ലിട്ടവതില്‍
കില്ലില്ല മേ തെല്ലുമേ.
ലവിണ്‍ാംക്യ്വാവ്യരങ്ങളയ വാച്ഛരാം.
ദൂതന്‍ ംലേഷത്തോ$ കൂടിയവന്‍.
പ്രേമാവപ്പേടെ (നേ)
ാതുഭിപിതംംകെട ജിവന്‍

രസി നിഫിതസ്പാരോ ഫാരഃ കൃതാ ജഫനേ ഘനേ
കളൂകളവത്‌ി കാഞ്ചി! പാടെ രണയണിന്പുരൌ
പ്രിയമഭിസരസ്കയേവം മുശ്ധോ തവമാധാതഡിണ്ഡിമാ
രി കിമധികത്രാസോല്‍കംപ൪ ഭിശസ്സ്രമിക്ഷസേ. (൨.൯)

അഭിസാരത്തിന്ന അനതൂപമോയ പേഷത്തേടെ പ്രിയ
നേ അഭിസരിക്കാന്‍ ഭാവിക്കും ശങ്ധിക്ു മുറവം നോക്കുകയും
ചെയ്യുന്ന നമയികയോടു സഖി ചോടിക്ുന്നും
(രം ഫോരമരസ്സ്ിലും കളകളം തുന്നു കുദ്ധിറ്രണം
തതുംശ്രീഘനത്തിലും മഖരമാമിത്ത് കാല്‍ത്താരിലും
സ്വൈരം ചേര തമുക്ടടിമിസരിക്ഷാന്‍ പോകയാണെയിലി.
ന്ോരം പറരമുന ടിക്കുകളയേ | നോക്ഷനാമെന്തിനു ന),

(താരം ഫാരം-നിമാലകായ മുതുമല.

കളകളകകമധരമായ കിലുക്കം.

കാബചിഗ്രണം-ജരേഞാണ്‍..

സതരരശ്രിഫേനംസ്റ്റാരയായ (്രവൃദ്ധയായ) ശ്രീയോടകൂ
ഭിയ ജഘനപ്രമേശം.

മുഖരം-ശബ്ദിക്കനാത്‌.

തരമുകടിച്ചി കൊട്ടി ഘോഷിക്കുന്നാതുപോലെ ഉദ ഒരുക്ക
അമ്ളൊട കൂടെ.

ി

പ്രാതഃ പ്രതേപോഗാതേന ജനിതം നിന്നിതോ ചക്ഷുഷോ.
കനായ മര ഗെവേധ്യപനയാടല്‍പാടിതം ലാഘവം

കിം മശ്ഷേന കൃതം വയം മരണഭിഷുകതാ മയാ ഗല്യതാം
നാ]

അചരാധിയായ നായകനോ കുപിതയായ നായിക മമ.
പരയുന്നു.
എത്തിക്ഷേത്തുകാലത്തരികില്‍ മിടികേ.
നിദരയില്ലാതെയാക്കി.
്ലോക്കിച്ചേൻ ഗൌത്തെസ്സുരഷ്യൂരയയാ-
മെന്നൊനറി പാട്ടിലാക്കി
കശ്ധന്‍നിയെന്തുചെയ്തു? ഉതിയേമയ ഞാന്‍,
പട്ട ചോയ്യയൊടക കഷ്ട.
പ്പെടടിടേണ്ടാചരിപ്പെന്‍ ഫിതമതുമുടനേ
കോംക്ഷമാറാകുമേ നീ.
ൂമിയോം-മരണഭയം.
. ഫിതം-എനിക്ക പഥ്യുമായത്‌'- മേഫ്യാഗം മന്നു താല്‍
ച്യം.

പ്രസ്ഥാനം വലയൈഃ കൃതം പ്രിയസലൈ-
മൈസ്രൈരജസ്്രം ഗതം

കൃതം ന ക്ഷണമാസിതം വ്ൃവസിതം
ചിത്തേന ഗന്തും പുരഃ

യതും നിശ്മിതചേതസി പ്രിയതമേ
സപ്ൈൈസ്സുമം പ്രസ്ഥിതം

ശ്ത്യയ സതി ജീപിത പ്രിയസുഡ്.
സാത്മ കിമുസ്റേജയതേ. (൩.൧)

നായകന്‍ പ്രയാണോയുഖനായപ്പോം നായിക പ്രാ
രൃശേത്തില്‍ ്യവസിതയായിട തറ ജീന സംബോധ
നം ചെയ്തു പായുന്ന.
സ്ര പിട്ടന്പോയി ലളകളിഭവിടം.
ശമ ന്യംതമായി
ധൈഴ്ളം നിന്നില്ല തെല്ലും മനമതു ഗമനം
നിശ്മയിച്ചു നടാന്‍
(പോകാന്‍ ഭരിമാവുറച്ചോരലചപതിലൊയു
ലേവയം നിദ്ുമിച്ചു
പോകേണ്ടും നേരമെന്‍ ജിപി | ബത വെടിയും
നൊന്തു ചങ്താതിമാരേറ

സൂപ്യേയം സഖി സുപ്യൃതാമിതി ഗത.
സഖയസ്ധത്ാനന്മരം
പ്രേമാലേശിതയാ മയാ തരളൂയാ
സൃമ്പം ഖം മന്യേ
അാതേളികനിമിലനേ നയനയോം
ഭ്തസ്ത രോമാഞ്ചേതോ
ലഭ്ളാസിയമ മേന സാപ്യപ്രതം

൭ല്‍കാലയോസ്ലൈ ക്രമൈധ. (൩൨൮)

നായകനില്‍ പ്രേമാതിശയത്താല്‍ നായിക താന്‍ ചെ
യ ചപേ്യത്ത തന്‍െറ ഇഷ സഖിയൊടട പരയുന്നു,
ശ്രിമാന്‍ ഭത്മാവുറങ്ങി സഖി! പതിയു.
നം ചൊന്നാമികാര്‍ പോയ്‌
പ്രേമാവോാനു ചേത്തന്‍ തടന്ന തരലയായ്‌*
യു മന്യുഖത്തേ

൩

രോമാഞ്ചോലോകനുത്താല്‍ കിതവകൃരകനി.
ൂമറിഞ്ഞോയ നേരം
ഗ്രീായ്ം മേ ഭിച്ചായതമവനുചിത.
്രക്രത്താലമത്താന്‍.
ക്രിതവകൃതകനിാം-കിരവനറെറ (ലൂത്മനവെറ) കൃതക.
(നി൫യെ (കക്ജമായ ഉറക്കത്തെ)
ഉചിതപ്രകൂമം-ഉ.ചിതമായ പ്രക്രമം (ആരംഭം) ചുംബ
നാഭി ഏന്നു താല്‍പയ്ും.

മോചേഃ യത്ര മൂകഭിരചന വിഗഫോ യത്ര മൌനം
യതരാസ്റ്ോസ്സ്തിരുമന്ദനയോ ഷ്ടി പ്രസാ
തസ്ത ്ല്സ്ൂമിമമധനാ വൈശസം പശ ജാതം
വ പാമാന്തേ ഭൂരി നച മേ മസ്റ്റമോക്ഷ? ഖലായം! (സു

നായകന്‍റെ കരിനാപരാധതമാല്‍ കുപിതയായ നായി
ക. നായകന്നോടു പറയുന്നു.
കായില്‍ കോമ്പോ മൂകടിഘടന താന്‍
ശരണ്ണാ മിണ്മാവ്രതംത.
നളം തക്ഷില്‍ സ്ത്രിതം താനനുനയമൊയ ദ.
പ്രേമാത്രം പ്രസാദം
(അപ്രേമാലിപ്പൊഴോത്രീടുക. ലിഷമതയേ
പ്രിപൃമായിപ്രകാരം
കല്‍പാടേ നീ കിടക്കുന്നാാഷാ) കനനിവുമി
ല്ലോടടമേ ഷ്ലോയാം മേ.
ഭൂകടിഘടനടചുരികം ചുക്കു.
മിണ്ടായ്രതംംമിണ്ടാതെ ഇരിക്കു എനാങ്ള പ്രതം
ഭപാതംക്കിനെറ പാതം (കടാക്ഷ

൩൨.

അപ്പേമാവ്‌ -അ്യണ്ണമെല്ലാം ഇന്നോ പ്രേമം
കല്‍പാം ററ കാല്ലംല്‍.

സുമന ജഫിഫി മെരനം പ്ല പാദാനതം മാം
൬ ഭ്വലു തവ കരാചില്‍ കോപ ഏവംഖിധോർല്‍
കൂതി നിമി നാഥേ തിഴ്യഗാമിലിതാക്ഷ്യം
(൩യനുജലമനല്ലം മകുമമക്തം നൂ കിങ്ചില്‍ (൩൪)

കചിതയായ നായികയുടെയും സമാധനേപ്പെടുയ്ുന്ന
നായകനെയും സ്ഥിതിയെ കവി പറയുന്നു.
തി മതിമ്ി മനനം കാണ്‍ക, ഞാന്‍ കാല്ലംന്‍ പിണേന്‍
കതിയതിലിതുപോജ തേ ജാന ജതേം ന കോപം
മി പത്രി പറയുമ്പം സാതിരിഞ്ഞക്ഷി ചിഷ്ി.
ിവിധുര കരഞ്ഞേ മൊന്നോമിടാേം
തു ഭാം ന കേോപേം-ഭരിക്കലും കോപം ഉന്മോയിടടില്ല
അമിവിധുരാംഏററവും ഭഃഖിതാം

്ാഡ്ധാലിംഗനലാമനികൃതകചം
പ്പേരതരിനാരോകോല്‍ഗമാ

(സ്രരസ്നേഷരസാതിരേകിഗളല്‍..
കാ്ചിപ്രമേശാബരാ

മ മാന മാതി മാമലമിതി
ഷാമാക്ഷരോല്ലാചിനി

സപ്യാകിംനമ്ലതാനു കിം മനസി മേ
ചീനാ ധിലിനാനുകിം (൩൫)

പ്രണയിനിയായ നായികയെ താർ രമിപ്പിചപ്പൊം അ
ചരളടെ അവസ്ഥയെ നായകന്‍ പറയുന്നു.

൩൩

രഫീനാഭരം പുംകിയ മുലകളെ രോമാജചമാന്രം
ഹൃദദഥോദ്രേകമുലം കടിതടകതില്‍നിനാംശ്രകം സ്്രംസിയായും
ദ സാ വേണ്ടവേണ്ടെറ്തിതുകതിമതിയെന്നാകുലാലാപിനി കിം
ിദ്രാണാ മൂച്ലുിതാ കിം മനസി മമ ലയിച്ചോ ദ്രവത്വം ഭജിച്ചോ;

ര്ാഫിനാലരംംമഫിനമായ (അളപില്ലാത്ത) ആരു
ത്തോ കൂടംവഞ്സം.

ലദാഗോദ്ദേകമുലം്ത്തില്‍ ഉമ്മ രാഗത്തിനറെറ (സ്ന
ത്തിനെ) കം (ആധിച്ചം) മൂലം.

കരടിതംഅര.

അംശുകംസ്ത്രം.

ബരംസിംതാഴിയുന്നമ്‌.,

ഭദാ-കല്യാണവതി.

ആകലാലാപിനീംഞകലമാകംവണ്ണം ഒയലാപികുുന്നാല
രം (്്രഠായുന്നവാം)

നിദ്രാണാടതുറങ്ങിയവാം.

മ്ണിതാ-മുച്ിലപഠം (മോഫാലസ്തം പ്രാപിചചവാം)

ലയി മേ ടത്തോടെ ചേരു

ഭൂപക്വം ഒഴിക്കും അലിഞ്ഞു പോക.

പടലേഗ്നേ പത്യ നമയമി മഖം ഭാതവിനയാ
ഫഠാദ്രേഷം വാഞ്ചരത്യുപഫരതി ഗാത്രാണി നിടൂതും
അശക്താ ചാ്യരതും സ്ത്രതമുഖസഖിടത്തനയനാ

ശ്രിയാ താദ്ൃത്യനമഃ പ്രഥമപരിഫാസേ നവവധു. (൩൬)

നവസംഗമല്രിലയായ നായികയുടെ അവസ്ഥയെ
കവി പറയുന്നു.

കാന്തന്‍ പൂന്തുകിലേന്തവേയവാം മുഖം താക്്തന്നേഷ്യാമയാ
പരഠംകാനായി മുതിന്റിഴുംചൊഴ്ചതൊഴിച്ചിടുനടം മെയ്‌ മെല്ലവേ

ആദഭമകാതരിയാടുവാന്‍ സ്തരിതമഖികാലോകു ചാലേ സഖീം
പ്ര്ലാറലാമിതയാര്യകേച്പിയില്‍ വലഞ്ഞിടുനം ബാലാ തുലോം
(ആലൊക്ംകസ്ിട്‌ (സ്തിതമുഖിയായ സഖിഒയുു
യ്രിചാലോളിയം ബ്രി (ജം) കൊണ്‌ ലോളിതാ (ച
ചല
.ആദ്യമേമി-മന്നൊമതായിട്ുണ്ടായ ക്രീഡ

നാപേതോനുനയേന യ പ്രിയസ്
ലാച്ചൈന്ാ യസ്ും്ാതോ

യോഥിഎം വസം യിഷഷ്യ യേ
ത്നാല്‍ കഥഞ്ചിയുതം

അസ്റോസ്റസ്ത ്യതേ മുഖേ വിഫിമയോ.
സപിജയകഥ്ിട്ടുശോം

ഭേ സചടി സ്ത്രുപ്യതികരേ
മാനോ വിദേ്യോജചിതം, (൩൭)

അസ്യൃയാരുടെ പ്രയരറത്താല്‍ ശമിപ്പിക്പ്പെഭാത്മ നായി
നായകരുടെ പ്രണയമകോപം താനേ ശമി പ്രകാര്തെ
കവി പായുന്നു.
സാന്ത്വത്താല്‍ ശാന്തമാകാതയുമപഫ്തമാ-
കരതയും ബന്ധുവാച്ൈ.
ത്ര്മത്തില്‍ ഭൂരിയത്റത്തൊട പക മട്ടിവന്‍
സോഡധമാം പ്രേകോപം
തരാന്താങ്ങാം പിന്‍തിരിഞ്ഞങ്ങനെ മരുവുമവ-
്ഥാര്മരേ തി്യഗക്ഷി.
പ്രാന്തം ചേനാനേരത്തിരവയടയ ഫാ.
സത്തിനാല്‍ തിന വേഗാല്‍.,

സോഡഥംസമോക്കപ്പെടത്‌.
ിയ്യക്ടവിചങ്ങത്തില്‍.
അക്ഷിപ്രാറരങ്ങാം-കടാക്ഷ്ങാം.

(തേ പ്രേമാവേശേ പ്രണയബ്രു
കാനേ ിഗളിതേ

ര0ിദയത്തേ സല്‍ഭാവേ ജനനഇവ ജം
നേ ഗച്ലൂതി പുരഃ

(൭൭ല്‍പ്രേക്ഷ്യോല്‍പ്പേയ പ്രിയസഖി ഗം
ഓാംസ്പംശ് ഭിവസാന്‍,

ജാനേ കോ കോടിപതി ശമു.
യന്ന മയം (൩൮)

നായകനാല്‍ അനാദൃതയായ നായിക അയാഠം ഉഭസി
നനായി മ൯പില്‍കൂടി കടനാചോകനാതു ക? മറ അവ
സ്ഥയെ സഖിയോട പറയുന.
പ്രേമവും ബാഗ്ുമാനുവും പ്രണയവും
സൌജന്യവും ലിന്‍
സാമാസ്ത്ത്തിലൊരാമു.തന്‍നിലയിലായ്‌
കന്‍ചില്‍ ഗമിധിേ
സികാമിമസുലം കഴിഞ്ഞഭിവസാ.
നോത്മരേതു മേ മാനസം
ോമാസ്പ് സഖി! യെന്ുകൊണ്ടു പൊടിയും
അില്ലെന്നറിഞ്ഞില്ല ഞാന്‍.
സിമി തസവടസിമാടിമമായ (അമവില്ലത്തു) സുല
ത്തോ കൂടടംവണ്ണം.
രീവസാന്‍ഭിവസങ്ങളെ (ത്ത്‌)

ി

സസ

ച്ചിരപിരഫിണോയർകണ്ണാത്യം (ഥികൂതഗാത്യോ-
ഭാവമിവ ജഗജ്ലതേം ഭൂയശ്ജിരാമിനന്തോഃ

കഥചി ടിനേ ജീഫേ യാതേ നിശാമധിരരഡായോഃ
പ്രസരമി കഥാ ബി യൂനോജചഥം ന തഥാ രമി (൩൯)

ചിംപിരചിതയംരായ നായികാനയേകയാരുടെ
കൂടിപസത്തെ അവസ്ഥയെ കവി വളി്ികകന.

മഗ

ഏറക്കാലം പിരി്ിടടതിികൊികൊ.
ബമാത്മരായ്‌ പുതമസയി.
പ്ലാരൊക്കെത്തിനാചോലുള്ാരു പരമരസം
പൂണ്ടു ചേനോരു യയൂനോഃ
സ്വൈര്‍ക്കേടായി നീളപ്പുകലതു രമ.
ജ്യ കഴിഞ്ഞിട്ട രാവില്‍
ഭൂരികരീഡ്യ, നേരം ബധ്രസരസ്കഥാ.
ിസ്പരൈസ്പേമയി.
അത്ിരതികൊതിം അധികമായി രതിക്കക്മ (കരിഡക്ഷളമ)
കൊരി.
പുത്തനായിപ്പാരൊക്കെത്തിനാപോലുജംലോകം മൂ്ടീവ
നം പുത്തനായി രിന ഉണ്മാകസാതുപോലുളക.
ജൂനോയുവാവിനും ജൂവതികും.
ബഹ്ഹുസരസക്ഷഥാിസ്പരൈബഹ്ുക്കളയ സരസ
കടെ ിസ്പംരങ്ങാം കൊണ്ട്‌.
അസ്പയമായിട ഇല്ലാതെയായി. രാത്രിയില്‍ ഒരമിച്ചു ചേന
സമയം പല്ല സല്ലാപ്ങാംകൊ്ടു കരിഡകാംക്ക്‌* അവസ
രം കുറഞ്ഞു മന്നതാല്‍പ്യം.

ഭിം വന്ദനമാലികം വിരചിതാ
ഷ്ട നേയീവരൈഃ

൩൭.

പുക്ണാണാം പ്രകരസ്‌സ്ത്റിതേന രചിതം
നോകേനജാത്യരമികിം

ത്തം സ്വോമുചാ പയോധരഭരേ.
ണാഷ്്യം ന കംസ

സ്വൈരേധര്‍വയലൈഃ പ്രിയസ്ത് പിശമ.
സന്ധു കൃതം മംഗളം, (൫0)

േശാന്തരത്തില്‍ നിന്നു വന്ന നായകനെ നായിക സല്‍
ക്കരിച്ച സ്യ്രമായത്തെത കയി ബള്ടിക്കന.

ചാരത്തില്‍ ചേ്തു മാല്യം കുവലയമയമ..
കൂദ്തിപാരുത്തിനായി താന്‍
ചാരത്താചാരപഷ്ണാഞജേലികലന ഫലി.
കിലു മനുസ്തിമത്താല്‍
നേത്തേഷ്യം വിയര്തുമ്മൊരകചകലശം
കൊണ്ജവാം നല്‍കിനാം സൽ.
കരരത്തേ പിട്ടിലെത്തും പ്രിയതമന്ു പരം.
പേക്ഷ കൂടാതെ ചെയ്യാരം.
ലവാരത്തില്‍-വാമില്‍ക്ഷല്‍.
കവലയമയം-കരികുവികച്ുവുകൊണ്ടു കെട്ടിയ.
ആചാരപുഷ്ണുമ്ജേലികലനടഞയചാരത്തിനു വേണ്ടുന്ന പു
ഷ്്ര്ജേലി ചിതറ.
അഷ്യടകാല്‍ കഴുകുന്നതിനു ജലം.
(കന്േ സാഗസി യാപിരേ പ്രിയസഖി.
വേഷം ഖിധയോഗതേ
ഭരാസ്യാലിംഗ് യാ ചാസ്ടുമടിതം
'ത്സംഗമാകാംമോയാ

[1

കശ്ദോ മുഷ്ണൂരമേതിയതിമരാ.
കുക സംസം ബലാ
ലിംഗു ചല ലിരാസ്ത്ി തേന കീമ
നാല പ്രമോഷാഗര്‍മം (൫൧൭)
(ത്തന നായകന്‍ ചെയ്യ ലബ്ലനയെ നായിക സ
ഖലിയോടു പരയുന്നു.
രോഷോത്താല്‍ സാപരാധന്‍ കണവനെയകല.
്ഞാക്കിനേന്‍ പിനൊയാജിം
ലേഷത്തോടെത്തിനാനെനാരികിലവനിര
ടത ഞാന്‍ ഭൂന്തിമുലം
(ഭാഷിച്ചേന്‍, ശരഡമായാഗ്രമമവനിലുടല്‍
ദ്ര ജാനിതെനംല്‍.
ഫോഷിച്ചാലിംനം ചെയ്തുരിതഫസി
ൂത്തനെന്നെചചതിചചാന്‌.
ആളിവേഷംഭസഖിയുടെ വേഷം,
ഷ്ലോരംപ്രയാസമള്മത്‌ം
ച്രടിതസിതന്‍ംലദതകായ ഫസിതത്തോ$ കൂടിയവന്‍
്രിരിുകൊണട്‌ )

ആശംഭ് പ്രണതിം പടാനമപിഫിതെട
പൈ കോസ്യേരം
്ൂമേനാധമമപ്ോതി ലാസിതം
ന സ്്റഷ്ൂമ്ിക്ഷതേ
യ്യോവാപവതി പ്രതിചവചന
സഖ്യ സമം ഓഷാര്‍തേ
സ്യാസ്പിന്ത നിളരപ്രണയിതം
കാനോ രമ്ചോഭയ. (൭൪)

ത്മ

പ്രേയസിയായ നായികയുടെ കോപ അടിനയിച്ചു
നായകന്‍ പറയുന്നു.
കാല്‍ക്കല്‍ വിണീ$മെനോത്തടിമലരിണ മു.
ന്ന ചേലാബലംകൊ-
ജേം ഹാസം മറയ്ക്ുന്നൊളിവെടട ഒതുളിവായ്‌
ഭഷ്ടി ചേക്ടന്നതിലല
ല്ലം ഞാനൊന്നു ചൊല്ലുന്നലവിലവരം പിര
ദ്ധോക്ത്രിയോതുന്നു സഖ്യം
യ്ക പ്രേമായിരിക്കടടവു.ടെ കലാ.
രംഭവവം രമ്യമതരേ.
ചേലാഞ്ചലം-ച്ചേലത്ത' ന്‍െറ (വസ്ത്രത്തിന്‍റെ) അമ്ചെ
ലം (അവാ).
ഖിയോക്തിടയി്യയേ (യിപരിമയായു ക്തി
രക്ക്‌).
സഖ്യാ-സഖിയോടം

സാ യാലന്മി പരാസ്ത്ളികവചനൈ
രാളിഭനൈം പാരിത

(വന്നവ കൃതാഥസോ ദൂരം
പയാ പതു" ചുര

പ്രാബ്ല്റോ പരതോ യഥാ മനസി
സ്ച്ഛും തഥാ വര്രിതും

പ്പാ മെരാധ്യവിഷേണസ്ത് സഹ
കോപ്യേഷ കാന്മ കൂര. (൫൬)

അപരാധിയയേ നായകനില്‍ സ്ികായടെ ഉചക്ശപ്ര
(കാരം കോപത്തെ പ്രകാിപ്പിചതിനേറ ശേഷം കാമപരതന്തര
യായ മുശ്ധനായികയുടേ അവസ്ഥയോ കി പറയുന്നു.

റരക്കാര്‍വേണിയാളേ പ്രിയസഖികാം പഠി.
പ്ിചചഡ്ലിലതെലലാം
കഠാക്കാര൯ പ്രിയന്‍ തന്നാരികിലപാം പം
്രിട്ട വേഗേന പിന്നേ
സ്ലിശ്ധാമ്വത്തോടനംഗാമിമതമതേനവ.
രതിപ്പുതിനായി തനിഞ്ഞൊം
ശ്ധത്വത്തോടിണങ്ങം പ്രിയതുയുടെ നിസ.
തഭിരാക ക്രമോയം.
സ്ിശ്ധതംസ്സേഷം.
അനംഗാഭിമതം-േനംഗറെറ (മാമ്റെറ) അഭിമതം
[7
'ശ്ധത്വംംമെയഡ്്ം.
പ്രിയതംസ്നോം.
(നിസ റാഭിരാമഃ ക്രമോയം-സ്വാദേവികമായിട്ട കാണുന
നോാരമായ മര സസ്്രഭയേമാകന്നു ഇതി.

ഭരോഭത്സുകമാഗതേ വിവലിതം സംഭാഷിണി സ്്രാരിതം
സ്ലിഷയത്യയണം ഗ്രൂഫിതവസനേ സംകോചിത്ൂലതം
കാന ന്യാ.മണോനതിച്ചതികരേ ബാസ്ല്യാംബുൂള്റം ഷണം.
ചരക്ാട്്രതമഷോം പ്രപവെചതൂരം ജാതാഗസി പ്രേയസി (൭൭)

പരാധിയായ നായകനേ കുറിച്ചു നായികയുടേ നേത്ര
ഞിനു്ടായ വികാരവിശേഷങങമെ കവി ലള്ി്ികന.
ച്പേയാനാഗസ്സു ചെയ്യോന്‍ വരപതൂപരയും
പാരമെേ്ുക്ൃമാന്ഠി.
ഭരായാനം ചെയ്യുന്നേരം വിവലിതമഴ്‌
ജിക്കു സ്റ്രാകറണം

ആപിംഗിക്കെ്ചുകന്നന്‍ പൊട കുടക പിടി.
ക്കെമതറ്റുഡിചേഗം
കാലില്‍ പിബപ്പൊളസര്രാവിചമമിചതരം
കണ്ണോ മനവത്ം
ച്രേയാന്‍ംപ്രിയതമന്‍.
ആയാനംചെയയ നേരംവന്നപ്പോരം.
്രിപപിതംംിരിക്കപ്പെടടത്‌.
സ്്ായമാസം:സ്്റിപ്പിപ്പൈടനസത്‌ (രമക്ഷപ്പെടനനാജി)
കൃമഴ്ശൂധിചംഗകതമായ ദ്ൂവിചേഗത്മോ$ (പുടികച്ചു.
ക്ലോ) കൂടിയത്‌.
അസ്സാിലം-അസ്ര്രം (കണ്ണൂനീര്‍) കൊ? ആവിലം
(ങ്ങിയത്‌)
മാനവത്യരോഷ്യാകോപരളമ സിയുടെ.

അംഗാനാമതിതാനുവം കത ഇദം
ശമ കസ്താല്‍ കാമാ

ശ്ധേ പാണ്ഡുകചോലമനനമിതി
പ്രാണേശ്വരേ പ്ല്ലുതി

തന്്യം സ്മി സ്വഭാപത ഇതി
പയ്യ പഷ്യന്തരം

പ്യാപി ബാഷ്ണ്ൂമേസ്്യം വലിതയാ
നിശ്ശാസ്ത മക്കോസ്ത്രത. (൭൭)

മേശാന്തരത്തില്‍ നിനം വന്ന നായകനെ വംക്ത്തം
ര നായികയ്ക്യണ്ടായ നിദിഭത്തിന്‍െറയും സൈ്ത്േത്ത നെയും
അനുഭവങ്ങളെ കവി പറയുന,
എന്താണിയതികാ്യമെന്തിൽു പിറ.
ലിടന്നു മശ്വോം മഖം

കിം താവല്‍ പരിപാണ്ഡുഗണ്ഡമിത। തരം
കാന്മന്‍ കഥിച്ചിടവേ
ചിന്താവിഗയിരൊക്കയും സകഫരുമെ..
്നോതിത്തിരിഞ്ഞന്യത.
ൂാചരശ്രുവിനേക്കളഞ്ഞു നെടുവിം.
ല്ലോടേ നെടുതണ്ണിയാാം.
ഖം കിം താവേല്‍ പരിപാണ്ഡുഗണ്ഡംടമഖം ഏന്തുകൊ
ണി ആകപ്പാടെ പരിപാണ്ഡുക്്രയ (ിളത്മിരിക്കുന്നു
ണ്ഡങ്ങലോട (പിക്കോ) കൂടിയിരിക്കുന്നത്‌
ചിന്മാവിഗ്നംചിന്കൊണ്ട്‌ ആയിശ (ദ്യകേലു)
അസ്്റ
സമമാപാശ്രംഃഖംോേതൂുവായിടുളമ കണ്ണൂനീര്‍.

െറാരിടത്തേക്ക,

കാതര വാരിരോലസാംബ്വഭരലോ.
ദ്വിഗ്നേന ജാതാശ്രണാ

പാസ്വോനാമ്മേവിയോഗദ്ഖചിശ്രനം
ശീതം തഗോല്‍കണ്ണായാ

ആസ്പാം ജീവിതഫാരിണ പ്രവസനാം-
ചലാപസ്ത്യ സജ്ിധിമനം

നസ്ചയപി ഉലാജലിസ്രസം
ലോകേന ത്തോ യഥാ. (ര)

പ്രവാസവിപ്പലംജത്തെ കവി ള്്്ിക്ുന,
ക്ഷിണം പണ്ടംബുമാഡംബരജനിമസമും
ഖേശനായിട്ട രാത്രൌ
ഭീനം രോദിച്ചു കേഴും വിരഹിയുടെ ലിലാ.
പേരക്ക നേരം

പ്രാണം പോകും പ്രവാസല്യസനകഥയിരി.
ക്്ടയുണമയിടൊല്ലം
കാനം പോലും മഫാസമകഭമിതിസകലം
കം മനസ്സുമായി.
അംബുഭാഡുംബരജനിമസമുദ്വേഗന്‍ം.അംബുമര്ങമു ടെ
(മേത്തു. ആഡംബരം (ഘോഷം) മൊ ഭനിതമായി
രിക്കുന്നു സമുമോഗത്തോട (വ്യകേലതയോടു കൂടിയവന്‍.
പ്രവാസദ്യസനകഥപ്രവാസം (ഡിരദ24) നിമിത്തം ൭.
കന ലൃസനത്തെ കറിച്ചുഭ്മ കഥ,

സ്വം ഷ്യം കരജക്ഷതം മധ്ുമഭക്ഷിബാവിചായ്േഷ്യയാ
ഗച്ഛതി കവ നൂ ശച്ചുസീരി വിധ്ലുതാ ബാല പഭന്തേ മയാ
പ്രര്യാവൃത്തമയ്യി സബാസ്റ്നയന സാ മുഞ്ച മുരി മാം
മോച്യ്പി്റ്റരിതാധരം യഭവഭതമല്‍ മേന വിസ്താഷ്യതേ (൫൭)

പ്രമാത്താല്‍ കലഫാന്തര്തയായ നായികയെ തദ്ദൈശി
ച്ചു നായകന്‍ പറയുന്നു.

ഫാാചാനേന മത്ത നിജകരളപം
കണ്ടു ശമിച്ചു സേഷ്യാ

ബാലാ പോകമ്പൊളേന്തിപ്പൂടകയതളിനേ.
നെങ്ങു പോകുന്നിതെന്നായ്‌

ലോലാപാംഗീടെ സാചീശൃതവഭനമഭ.
സ്ര്രേക്ഷണം മു്ച മലം

്യാലാപം കോപന്്രാധരമതുപൊുതെ.
അക്്ില്‍നിന്നൊങ്ങനേ പോം.

ാലാപറനേനംഫാലയുടെ (മദൃത്തിനറ) പാനംകൊടയ
കത്താംമദിലുയാം,

1

നികേേപപദംനിജങ്ങളയേ (൫൭൯൨) കേങ്ങുടെ (നല
ളു) പരം (പട്‌ )
സേയം ജഷ്യുകളവാം.
ലോലാപോംഗിടെചലലാക്ഷിയുടെ,
ചിശ്രതകായ (തിരികഷപ്പെട) വമ
ത്തോട (മുഖത്തോടു) കൂടുംണ്ണൂം.
കരദ്രരേക്ഷണം-൭ സ്ര്മായ (കണ്ണനീര്‍ പുറ്പെടിരി
കുന്നു) ം്ലണങ്ങളോടു (പണ്ണുകകോട) കടംവണ്ണം.
ുഞ് മുഞ്ചവിട്ടാലും വിട്ടും. ലോട്‌ മ്യകരഷന്‍ം
ആദദപസംസാരം,
കോപകയ്ര്യാധരം-കോപംകൊണ്ടു കയ്ര്രമായ (പലികം
അ) അധര്തോഴ കൂടം ഖ്ണൂം.

സാചീമൃരപനെ.

ചപലഗ്യുമയേ ലിം സ്വാതയ്്യാത്തഥാ ഗ്ൃമാഗത
ശ്രണപതിതഃ പ്രാ പ്രിയസ്സരമചേക്ഷിയഃ
തടിദാധുനാ യായഖ്ലിവം നിര്പസഘഖാഭയാ
ടിതശണോ മൂമൂപാതാനാം സലാസ്വ ഷാം ഫലം (൫൮)

നായകനാല്‍ പ്രേരിതയായ സഖി നായികയെ അധി

മ്ഷേപിക്കന.

ഞാന്നോ്പണി ചെയ്യുയാലിലോ ഗ്രേ വന്നിട്ട നിന്‍കാല്‍കളില്‍

താനേ ധിണ സരാഗനനമം രമണനേ സിയെ കൈവിടടെടിറു

ാനേലുംമിഴി൮ ഒന്ഭാഗ്യയിനി നിയിസ്സുാോസത്തില്‍ ഫലം

തരാന വാണു ക്ട മേണനുിക്കാളിവാനാദമം 000൮
സരാഗന്‍ംരാഗം (പ്രണയം) ഉജമവന്‍,
ആഭിവനാന്തംംഭീവിച്ചിരിക്ഷനാ കാലം മഴഖനും.
(ര്യശാമ്യരമക്കവേ | സംബുി,

1]

സി ജലഭലക്്യിം സാഡ്രയാ പികഷയ ബ്രോ
പ്രവസസി യമി മാന്തേത്യമുകത്വാ കഥയില്‍

കമ പടമവലംബ്യ പരോല്ില് ധരിതീം

നന കൂരവഭി സാ തത വാചോ ന്വൃത്താഃ (൪൭൬)

നായകനെ പ്രവാസോയുഖതയെ അറിഞ്ഞുപ്പൊം ന
'യിയ്കയ്ടായ അവസ്ഥയെ നായകന്‍ തന്നെ പറയുന്ന.
്രാന്മകോശാന്മരാള.ം കരിമുകിരനികരം
നോക്കിയുച്ചാന്തബോഷ്ലോ
ന്മാ ന ചേകവാനായിമ തൃന്നിയുയാ.
െങ്കിലെത്നിവാക്യം
ശ്രാന്മാ ദൃ പൊലിഭഥ മം പട
മിതം ലിഖ
കാമാ പിന്നെന്തു ചെയ്യതു ബത പറവാന്‍
നാിന്ിന്നാവതല്ലമ,
്രന്മകോശാദ്മരമേംകൂന്മമായ (ൃപയമായു) തആതകാ
(്ുന്മോകൂത്തോട (തആചാശമത്യ ത്തേ) കിയത്‌.
കൂലാബോദ്ിതുക്വാമമായ (വെളിയില്‍ പുറപ്പെടടിരി
(ന്ന) ബാസ്ണ്ുത്തോട (ചണ്ണനിരൊട) കരടിയലാം.
(ശരന്മ്ഷി ണിം.
കര്ലണംപ്രയാസ്പെട
രരിരം ലിഖദ്മി-ധരിരരിയെ (മിയ) ചേഖനം ചെ
രൂന്നവാം (്വരയ്യന്നവം)

ബാലേ നാഥ വിമു മാനിനി ഷം രോഷായയാ കിം ശമം
ഖേഭോസ്താസു ന മേപരാര്യരി ചേംന്‍ സദപരാധാ മയി

(൭ല്‍ കിം രോദിഷി ഗല്‍ഗേന ലച്സാ കഷ്യാഗ്രമോ രദ്യമേ
ന്പേതയമ കാ തലാസ്ത്ി.യിത നാസ്യ രദ്ൃതേ (0)

[1

നായികാ നായനാരുടെ ഉകതിപ്രത്യുക്തികാം.
കാന്തേ! നാഥാ! കയത്മിടതത മയി കയം.
ര്മന്തു ചെയ്യേനഫം മേ?
്വാന്തേ ഖം ഭവാന്നില്ലൊു പിഴയയുകെനി
കല്യ കുരറെല്ലാം
എന്തേ പിന്നിവിധം തേ അമിമമെന്ദടേ
മന്‍പിലെന്‍മന്‍ചിലത്േ
ഫന്മേയം തേസ്തിചാഫം ഒയിതതകയത
ലന്നു ഭോടിച്ചിടനോന്‍.
ന്യം മേസ്ത്രികാഫംടഫാ ഞോന്‍ ാേ്ല്: ആരാ
കന്നട
ഭയിതതമംഒയിതതമ രകാ,
അതല്ലെന്നുംഒയിതമമ ജല്ലന്ന

ശരിയ ക്ലോ കിമിതി ന മയാ മുശ്ധയ പ്രാണനാഥാ.
ശ്രംബത്യസ്തുി൯ വഭനുവിനുമിഃ കിം കൃതാ കിം ന ഷ്ടം
സോക്; കസ്താടിതി നപവധുയചേഷ്ഠിതം ചിന്മയി
പശ്ചാത്താപം വതി തരണി പ്ലേ! തേ രസമ (൫.൭)

മെരഡ്യംകൊണ്ടെ യഥേഷ്ടം രമിലില്ലല്ലൊ എന്നു പശ്ചം
തപിക്കുന്ന നായികയുടെ ആതന്മോചാലംഭത്തെ കയി പറയുന്നു,
പ്രാണേശനറെറ കഴുത്തിലെ പുണ
ഞ്ഞിപ്പൊട്ടി ഞാനെന്തുവാ.
നാണേ താഷ ചി മ്വത്തെയുമ്മതരവേ
നോക്കാതിയനനൊന്തുവാന്‍ററ
അയ്ണിം പാണുമെന്തിനെന്നു നധസംഗാ.
പസ്ഥയോത്മംഗനാ
കേണിടടന്നന്ുതാപമാന്ു രസികാ
ച്ചേ പ്രോ ഡോ.

ി

നവസംഗാവസ്ഥ-നവമായ (ആദ്യമായ) സംഗത്തിന്റെ:

(സഗമത്തിനെറ) അവസ്ഥ.
,അനതാപപശ്യാത്താചം.
പ്േദ്്ി പ്രയോ ഡോംഡമായ പ്രേമം പ്രരഡധമായ

പ്പൊ.

്രാത്്യയല്ലൊചനവാരിടിസ്സറരപഡൈ
പരപ്രണാമൈ പ്രിമെയം

ര്സ്പാ ലിന്ിവാരയന്മി കൃപണാഃ
പ്രാണേശ്വരം പ്രസ്ഥിതം

സ്തഫം ബ്ര മംഗമം സുദിവസം
പ്രാതഃ പ്രയാതസ്ത്യ തേ

യല്‍ സ്നേഫോിതമിചാതം പ്രിയതമ

തവം നിഴതസ്റ്ോഷ്യസി, (൨)

പ്രയാണോരുഖനായ നായകനെ നിവാരണം ചെയ്യാന്‍
പ്രക്രോക്തിയായി നായിക പരയുനം.
ച്ണിര്‍ പംത്മാണയിട്ടം കഴലിണയില്‍ നമി.
ചും ഖ്രിയം മററ ചെയ്തും
പ്െണ്ണുങ്ങാം മൈസ്തമാനാന്പുകാം ഗമനചരം
പ്രംണനാഥം ടകം
ലഡ്യാലാം ചോക ന മംഗമസുഭിവസമ
(കാലമേ ചെയ്യുനെനാ.
ചെന്നാല്‍ കതിമ്യമായു്മതു തവ വഭിയേ
കേട്ടിഭാമായടിഷ്ും.
മനചരം പ്രാണനാഥം-ചോകോന്‍ മാല്‍പജ്യപ്പെടനോ &
(൫്മാവിനെ.

പ്പ

സ്ത്ഫേ്ഞാന്‍ ധസ്ത്രയാകന്നും മറവളമവരെ പോലെ
ചാപല്യം കാണിക്കന്നാവമല്ല എന്ന താല്‍പയ്യം.

േടടിടാമായമിഷ്ഠുംംു പുരപ്പെടടുകഴിര്യാല്‍ ഞോന്‍ ൧
വഫാനിയെ ചെയ്തു എന്നുമ്മ വതിതമാനം ചോം.ഷാം ഏന്ന താ
ചട്ടം.

ചഗ്നാ നാംശൂകപല്ലവേ ഭജലതാ നോ ഒ്വാരദേരേ സ്ഥിതം
നോ ഖാ പാമയുഗേ മുഫ്ുന്ിപമിതം മിഷ്യേമി നോം വച
കാലേ കേവലമംബുമാളിമലിന്നേ ഗന്തും പരത്തും.

ന്യം ബാസ്ററലൌഹചല്ലിതനിപുരേണ രദ്ധഃച്ചിച (൫൩)

പ്രസ്ഥാനപ്രദയത്തനായ നായകനെ നായിക തത്ത പ്ര
കരരത്തെ മയി പറയുന.
നീലാഭഭോജക്ഷി നിനില നൂടയെ മട.
കിപ്പിടിചിലല കയാല്‍
ചേദധത്മത്തെപ്പതി്ചിലടിയിണയിലുര.
ചില്ല നിലലെംനാവാകും
കാമാംമോമാഷി മേളിയിളകിയ സമയേ
പോകാനായി തൂനനിഞ്ഞോ-
ളം ഭാമ യാനം നയനജലനുമി.
നിര്‍ജചരത്തോല്‍ ഒടുത്താാംം
ചേലാന്മംചേലത്തിനറെ (വ്ത്രത്തിവെറ) അറാം.
്ാളാംമോാളിടനിലഅമായ മേഘയുടെ ഒളി (സ)
മൂ)
അയനജപന്ഥി നിര്‍ജചരം-നയനജലംകൊണ്ടുണ്ടായ ന
ഭരയുടെ നിര്‍ജരം (്രദ്ധാം)

ലിരഫവിഷകഃ കാമഃ കാമം തനും കയതേ തന്നും
ഭരീവസഗണനാക്ഷസ്റ്സ രം ല്ൃയപേതഹണോ യമഃ

ത്വമപി വശഗോ മാനവ്യരധേയി ചിന്മയ നാഥ ചോ
ളരിസലയമലട്ലിവേേവം ചഥം പ്രദാന. (൫൪)

സഖി നായകിയെ കുറിച്ചു ഉഭാസ്‌നനായ നായകനെ
അധിക്ഷേപിക്കുന്ന.
പ്രാരം കാമന്‍ ലിരഹവിഷമന്‍ മെയ്‌ മെലിപ്പിമിടന്നു
സ്വൈരം കാലന്‍ ഓിവസഗണനാമക്ഷെനതയുന്മരരക്ഷന്‍
ഘോരം മാനാമയമതിനു ഥോ വര്യനായ നിയുമോക്കി.
നോരം ജീപിപ്പുതു സുകരമോ ൭യ്യയലസ്ററിഭനത്താല്‍.

്ിംഫവിാമന്‍വിരഷത്തില്‍ ലിഷമന്‍ (ര)

രീപസഗണനാദക്മനംടിവസങുക ഗണനനയില്‍ (എ
ലില്‍) ക്ഷെന്‍ (സമന്‍) കൊല്ലാന്‍ ബെധധപ്പെ്വന്‍,
എനു താല്‍ചയ്ം,

അത്യന്തം ത്യന്മം (ഏററവും) യക്ഷന്‍ (നിർ)
യ)

കാനാമയകമാനും (പ്രസയകലംാം) ആനാ ഒതുമയം
(ഭോഗ)

സകരമോംഎറുച്പര്‍മര,

ബ്ലേലസ്ത്രിരന൦ബേലകായ (ശകതമായ സ്്രിജനം.

പരിമമാനേ മാനേ മഖഗശിനി സ്ത കരധ്ലതേ

കയി ക്ഷിംണോപായേ പ്രണിപതനമാത്രൈകശര്തേ

രമ പക്ഷയപ്രാറ്രജപാടനിയദോന സാസാ

പ്രസാമോ ബാശ്്േണ സ്ൃനമടവിധി്്റ്റനു കഥിതം (൭൭)

നായികയുടെ കോപം ശമിച്ച പ്രകാരത്തെ നായകന്‍
പായുന്നു.
മാതം മാനതയാന മാനിനി കരം കൊണ്ോനനം താങ്ങും
ഞാന്്രിപ്രണതിക്കൊയ്ങിയുമുപംയങ്ങാം ഫലികാഴകയാല്‍

മം

ാണോരക്ഷണമക്ഷിരോമനിരയില്‍ മിട്ടു ചോ മൊങ്കയില്‍
ലിണോരശ്രവിനാലുടന്‍ പ്രകടമായുദ്മില്‍ പ്രസാദോഭയം.
മാനതാവാടം (കടപ്പക്കാ്‌)
മാനിനിംമാനമമേ സ്ത്രി.
അംഗ്ലിപ്രണതിടകാലയംല്‍ നമസ്ധാരം.
പ്രസന്നം.
പ്രസാമോമയംപ്രസാഭത്തിനെറ ഉ.ഒയം (തആആവിാവം)

കൃതോ മൂരാടേവ സ്ത്രതമധുരമക്ടുല്‍ഗമവിധി.
ശ്രി സ്ത്സ്ം പ്രതിപചനമപ്യോലചസി ച

ന ഷ്ടിശ്ശൈഥില്യം ജത ഇടി ചേതോ ഹമി മേ
നിശൂഡ്ാന്ത കോച്ചേ കഠിനുഫ്രഭയേ സപ്യതിരിയം. (൫൩)

ബാ്യദചരരത്തിനു വിരോധം കരഭാതെ അന്മധകോപ

തെ വിക്കുന്ന നായികയോടട നായകന്‍ പറയുന്നു.

ൂരാല്‍ താനുപചാരമോടുഭനെഴ്ടന്നോറം സമയസ്തിതം

പരാരാതാജ ശിരസ്സില്‍ വച്ചി മമ ചൊല്ലിന്നുമൊണ്ടുത്തരം

ചേരുനില്ലയവിനാ ഷ്ടരിയിലയേ നിന്നാശയേ ്ൂഡമമി.

പ്രായഷ്യം പരമേവമോത്തു കഠിന കര്തുന്ിത്ാംമ്തായ മേ
സനേസ്തിതംമനസ്ിതത്തോട കൂടെ,
0ിന്നാശയേംനിനറെറ ആശയതമില്‍ (മനസ്സില്‍.

ആസ്മാ വിശ്വസനം സലിഷ്ററ വിഭിതാഭിപ്രായസുരേ ന്നേ
തത്രാപ്്ലയിരും ദശം സലമിയാം ശജ്ല്യോമി ന ല്രീഭയാ
ലോകോപ്പേഷ പരോപഫാസചതരസ്സുക്ഷംഗിമജ്ോപ്യലം
3൭% കം ശരണം ്രഭാമി ഹൃദയേ ജിണ്്ന്നരാഗോനലം (൭൭)

ി

നായകനോടം സഖികമേ$ം സ്വാഭിലാഷത്തെ പറയാ
൯ അസമത്മയായ നായിക ഉപമാതാവിനോടു പറയുന്നു.
തെല്ലും വിശ്വാസമില്ലെന്‍സഖികളിലതിരി.
കുട്ടൈയെന്നാശയത്തേ.
യെല്ലാം ബോധിമെദരദളില്‍ സളിതമിഴിചേ.
ല്ാനമാളല്ലഫോ ഞാന്‍
പല്ലാതെല്ലതിമെല്ലാക്ഷഥയുമറിയുമെ..
അാല്‍ ഫാസിക്ഷം ഭിക്ഷ
ചൊല്ലമ്മാ। നിയെനിക്കുരൊയഗതിയന്ുരമം
രശ്ിയുമില്‍ ജിലു.
എന്നാശയത്തെംഎനെറ അഭിപ്രായത്തെ.
സലമിതമിഴിംലല ത്തോ (ിഭൂമത്തോടു കൂടിയ മിഴി.
ജരിക്കടകത്തികൊട്ട ൯൨

ശ്രതവ നാമാചിയസു സ്്റൂടഘനപുകം
യേ യല്‍ സമന്ത.

ഭൂഷ്ണാാ യസ്രനനേവും ഭവി വചുരിഴം
ചയ്രമാന്താന്മകാരി

്തിന്നാഗതയ കണ്ണാഥഫാനിചടപം.
സ്ഥായിനി പ്രാണനാഥേ

ഗ്ന മാനസ ചിന്താ വരി മമ പുന.
ജുംയാ? കഥര്ചില്‍. (൬൮)

രജ ാകാചത്തെ നടികുന്നാമിനു സഖികലാല്‍ ഉപടിഷ്ം
രായ നായിക മ അസാജേത്തെ അവദോ$ചറയുന്നം
കൃണ്മാകന്നൊടു മേ മേദാംമയിരധി മപ,
പേരുപോലും ശ്രവിച്ചാല്‍
കണ്ടാലോ തയുഖത്തിതകളെയുടപിയും

ചയ്രകാന്മം കണക്കേ

൫൨

ക്ലാന്രേഷത്തിനെ്തും നിലയിലണയുമം
പ്യാണനാഥോപകണ്ണോ
കണ്ണോ ശ്യ ചിന്ത മമ കഠിനത.
അക്കിയാലും കഥഞ്ചില്‍,
പ്രംണനാധഥോപകട്ണോടച്രാണനാഥവെ ഉപകണ്ണാത്തി
ല്‍ (സമീപത്തില്‍)
കണ്ണ (പ്രി )ംമനയായിപ്പോകനം.
ണ്ണാ, ലിറ്മംശണ്ണയ്ായുക്ള വിചാരം,
ഥബില്‍പ്രയാസ്പെട്‌ (കഠിനത ഉണ്മാക്കിയാലും)

സ്ധയേവാത്ര ഗ്രൂഫോ ഗ്രോ യുവതയം
സ്ംപ്്ല ശത്വാധുന
പ്രയാസം പ്രണമന്ി കിം തവ പൂന.
ഭുംസോ യഥാ വത്മതേ
ഞെമമ്രോഷിണി ടുഴ്ചനദ്ധലചിതം
കളു ദൃശം മാക.
ബഖരിനനസ്േഘാരസാ ന്തി പുരുഷാ
ഭാനവ്ൃത്ത്യ യതാ, (൫൯)

അത്യയന്മകപിതയായ നായികയേ സമാധാനപ്പെടുതതുന്നം
ഭിനു ശക്തനാകാത്ത നായകനാന്‍ പ്രേരിതയയേ സഖി നഃ
യികയോ$ പറയുന.
ശിഷ്ഠപ്പെണ്ണു്ത മൊബി അനുഗ്ഹാമവരോ..
ടിനി ചെന്നു ചോദി.
കടിഷ്ൂന്ാര്‍ ക്യൂ? നിനനടികയുടെ നില.
്യല്ലയോ നിന്‍മണോമന്‍
ഷ്ടുകകടടങ്ങാം ചൊല്ലുനാതു കയമയമേ
നിന നിയോത്രിടേണം

കഷ്ടപ്പാടേരിവന്നാല്‍ കഠിനത പുരുഷ.
മാക്ട രിടുമതേ.

അനുഗ്രഹം (വിഭ) തവം.

നിന്‍മ്നാമനി ന്‌െ മത്താ.

സ്തൂരസേനിപുരേണോയാ! പുനഗ്ഗുയസേഭി-

കഭി വിധ്ലതാസ്തിസറുന്തയരാടപൂ്്മനോരഥാഃ

പി പിഖിതപ്രഭ്യയരംൈഃ പരസ്സ്ുരമയുഖം
നയനനമിനിനാമാനിതം പിബി സം പ്രിയാ॥ (9)

പ്രണയ പരപേശയ്യുയം ആപളുമനോരഥയാരും ആയ
നായികനായകയയായുടെ സ്ഥിതിയെ കവി വള്്്ികു്നു,
അഭ്ധാ കാമുക കാധചെതുകനഭീപുരത്തിനാലുദ്ധരം.
യഭ്ധാമസ്മരക്കേളാമണകകുുല്‍ പ്രയ്യൂഡരായന്തികേ.
ദ്ധോസംഗമിരിക്കിലും നിമ്രുമാഭയഴയയഖ്യരമോടേ മിഥ.
(ൂരജോമാന്ം പകന്നിഭന മിഴികൊണ്ടുജില്‍ കടകം രസം.

(അദ്ധാംസത്യമായിട്‌.
കാമുകര്‍ംമാമുകനും കാമുകിയും.
്രാമകൊതുകനമിപുരം-കാമത്തിലുദധ കൌതുക മാകുന്ന

ടിയുടെ പൂരം (പ്രവാ)
കരഡേര്‍ംവഷ്ിക്ഷപ്പെടവര്‍തക്ളിക്കൊണ്ടുചോകല്പെടടവര്‍.
അദ്ധാമസ്ഥമ്ുരക്ഷാഗ്യധാകത്തില്‍ (ഗൃഹത്തില്‍) ൭.

ഗരരക്കോം (അച്ഛുന്‍ അംബ മുതലായ ഗരരജനങ്ങാം.)
പ്ര്യൂഡര്‍ടതടടപ്പൈടവര്‍.
അന്മിമേം അടുക്കല്‍,
ഭാോസംഗംയദധമായ ([തടുക്ഷപ്പെട) ആസംഗമ്ോട
(ആസക്തിയോടു) കരടുംവണ്ണ

നിഭുതം-ശൂഡം.
ഴയ്യര്യംതതമിള്യം.
കിഥംംഅന്വയോന്ം.
ശ്രോംഭശ്രദ്ധയെം
0ിശ്ശേഷക്ചുതചചുനം സനം
(ിക്ഷരാഗോധദോ,
നേത മൂരമനമ്യുനേ പുളകിത
(ന്വീ തവേയം തന്മ
ഭരിഗ്യാവാിനി മൂരി ബാന്ധവജന..
്യയചോതപിഡാഗമേ
പാപീം സ്താതൂമിതോ ശതാസി ന പൂന.
സസ്യാധമസ്യാനമികം. (സ)

നായകനെ കരടിലയുകൊണ്ടേവരാന്‍ ചോയിട്ട ലക്ഷ്യുമാണ
സംഭോഗചിഷ്ണയായി തിരിച്ചു വന്ന സഖിയോടട നായിക പ
യുന്നു.
ടം നിദ്രേഷമായ പോര്‍മുലയില്‍ മലയളം
ചു്ജിലേമ്ോപ്പുശേഷം
ഷ്ടം ലുപ്യാജനം കണ്ണിണ തവ * കൃശം
കേോംമയിര്‍ കൊ് കോലം
ഷ്യം പോയ്യയോതുവോടച! സ്വർനല്‍ജ ധരി.
കാത്ത മൂത്‌ കളിപ്പം-
നിഷ്യം ചോലങങ നി പോയ്‌ കളകതില്‍ നമി മം
സ്യാധമസ്ന്മികത്തില്‍ം
കലയരംചയനം.
ഉഷ്യുംൊലനം ചെയ്യപ്പെടും

൪ ഏശമികക്ടകം കൊണ്ട കോലം ഏന്നു പാഠാന്തരം.

[

ചുപുമ്മേനംലുപയകമയ (അപഗമിചചു അങ്ജനത്തോ$
(കഴിയോ) കൂടിയത്‌.

ക്ജകംരോകായവം.

രമപിഡ.

൩ ഫി തസ്തയമധകസ്യാ്തിത്തില്‍ംഞു അധമന്‍െറ സമീ
പത്തില്‍ അല്ല: സംഭോഗചിണങ്ങ്െ. സ്താനചിണങ്ങമാക്ി
പ്ലറഞ്ഞിരിക്ുന്നു എങ്കിലും അധമശബ്ദും കൊണ്ട്‌: നായകന മൂ
(രിസംമോഗം ഉത്ജായി ന്നു ധവനിപ്പിച്ചിരികകനം. "നി ചോയ്‌
കളകതില്‍ നി" ഏന്നു പൂവിവാച്ച്തോടന്പയിച്്‌ അമ്മാമ
ത്തെ കൂടെ സ്്രി്ിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണി ഇവിടെ നാജി പ്ര
യോഗിക്കപ്പെടമിക്ന്ന്‌.

ക്ലാനം പാണ്ഡു ക്ൃശം ഖിപാസവിപ്രം,
ചലംബോളകം ചാലസം
യേസ്പല്‍ക്ഷണഭാരകാന്തി മധുരം
പ്രാഠചു, മയി പ്രോഷിതേ
സാടോപം രതികേളികത്തരഭസം
ര്യം മിമപ്യാഒരാല്‍
പിക യല്‍ സുതനോക്ഷയാ മഖമിദം
൭ൽ കേന വിസ്ായയതേ (സ൨)

ദേശന്തേരത്തില്‍ നിന താന്‍ വനാ സമയം നായിക്ത്ു
ജായ അവസ്ഥാമേമത്തെ വിചാരിച്ചു നായകന്‍ പറയുസധം
കട്ടേത്തട്ടി വാട്ടം കവനിരകാം ലൂ.
ത്തി പൂണ്ങ്ങിരിക്െ..
പ്ലെടടെനൊന്നാഗകയ്തോല്‍ പുനതുടന്ുളവാം
യോയ സൌേയ്യമാനം

സേ

ചട്ടവാടരോപദമാടേ രതികതുകമിയ.
അം പ്രദമശിച പൂത്തും
ട്ടോലുംവാണിതന്ാനനമതിനെ നക.
ന്നോ സെയല്യം മക്കാ.
ആഗമക്ടവരവു.
ഞടോപടടഅാജാരം.
രതികത്ുകം-ക്രിഡയിലുക്മ താല്‍പയ്യം..

ഒആരയസ്താ കലം പു കയതേ
ന സ്രരംസനേ വാസസോ
ഗേദ്ൂരതിലണ്്യമാനുമധരം
ത്തേ ന കേശഥചോ,
അംഗാസ്റ്്യയതി സ്വയം ഭവമി നോ
പരമോ ഫഠോലിഗേനേ
ന്ത്യ ശിക്ഷിത ഏഷ സംപ്രതി പുനഃ
കോപ്രകാരോപരം, (സന)
കപിതയായ നായികയെ ഉദ്ദേശിച്ചു നായകന്‍ പറയുന്ന.
ന്നല്ലോല്‍ മുണ്ടരികംപൊഴ്ടിതാകലഷി.
കുന്നില്ലിനു ദിന
പിനനക്മുന്തല്‍ പിടിക്കെ മൂകടിയൊഴധരം
ത്തേ മറിക്ഷനാമില്ല'
ണനത്താന്‍ ന്നി ഉന്നൊണ്ടുഭലുമരം ഫാഠാ.
ചിംഗനേ ശാദ്യമെ്യേ
ന്നല്‍ക്കണ്ണോം പരിചചാളപരമൊയ കയം
ക്ലി മടെന്നിലിപ്പോം.
ഹഠോലിംഗനേംബലാല്‍കാരത്തോല്‍ ഉ ആലിംഗനത്തില്‍.

൫൭

ചിഅാമോഷാനിബര്യയമാനമനസാ
നേന പാനമ

പ്ര്യാല്യമേചരാജ്ജൂഖപ്രിയതമോ
തും പ്രവത്തശ്ശാഃ

സരി ച്രൈപേസൈദ്നിന്തേരലുരല്‍.
ബാഷ്ണരോകലൈഭിക്ഷണൈ

സ്ൃന്യംൃയാ സചുനുസ്പയം തരലയം
രരന്മേര വാരി. (൩൪)

രിസ്സ്റേതനായ നായകന്‍ പോകാന്‍ ഓവിച്ചപ്പോ?ം ന
യിക ടത പ്രകാരത്തെ കവി പറയുന്നു.
പ്രാഇച്ചേഷ്ഠന്‍പ്രണംഭത്തയുവാം വക.
യ്രാമിരനനോയേ നേരം
ക്ഷിണപ്പെട്ടേതുമോതാതരിശമൊടട ശാന്‍
പോകയാനായ്‌ രൂനിഞ്ഞാന്‍
ണാണപ്പെട്ടേവമാലസ്തയമൊടയിരമുഖൊ
ഷ്ാദധാഥിക്ചണഅ്.
ലേണപ്പെണ്‍കണ്ണ്ിി നോക്ീട്ടവനെ വിവശയായ്‌:
ല്‍ക്ഷണത്തില്‍ തടട്തോം.
പ്രാണപ്പേഷ്സു നി-പ്രാണപ്പിയതമന്‍.
അവിരള ബാസു അവിരലേമായ (്രാരമേദിയമത്ത)
ബാഷ്ണ്രംകൊയച' ഞം

കാ്ചിത്താബ്ദലാകതം കവചിദഗേചേയാതമധിനഃ
്വചിച്ചുള്്്ാല്‍ ധാരി ക്വചിദപി ച സാലക്തമപദഃ
ലിഭംഗാദമോഗൈരളകപതിതൈറ്റിള്്കസുമൈ.
യ്രിയാ നാനഃാവസ്ഥം പ്രധയമി മ ്വച്ഛുപേടം. (അ)

പെ

സംമോഗചിണാങിതമദയ തല്ലു കി പ്ി്ിനനു.

ിടിചെബൊവചേന്റിട്ടൊരിടമഗൂരുപതമാന്രിട്ടൊരേടം
കൂടിച്ചു്കകരിക്ട്ടൊരിടകേമാം ചേപടിപ്പാടരൊരേടം
പാടിഗ്ിടുലാം പുമമ്കൊടടമിടയിലേറചുമു.കോടമിന്നി-
കോടി ശ്ഷയാസ്മരം പെണ്‍കൊടിയുടെ രമേകങമെക്കാടടിടന്ന.

ലീടി-പെററില.

അഗരുപരാതുംഅകില്‍ച്ചാരിനെറ പാട്‌.

ശിള്്ദ്ാടടചിതറിയം

കോടശ്ശുയ്യാസ്മരം- പുത്തനായ മെത്യിെ പിരിപ്പ്‌.

രതുഭേദങ്ങാംവാബ്ലായനപ്പോക്തതാളായ സംഭോഗമേ
ക്താം

ിടിചെഖോറ്‌ മാഴ്ചാരകരണത്തെ സ്ൂൂൂപ്പിക്കന. പര
സാരിതെ പാണിപമെ ശ്യാസ്തശി മുഖാരി. തനാമായാം
സ്ത്രിയഃ കള്ളം മാഭ്ലകരണം യിഭധ

അഗ്ശൂപേതം ഐരബന്ധതെത സൂച്ിലലിക്കന. “ഗത
്ബനമാരാസ്യസ്പേകമുന്നതസ്ണ്ിയ മധോമഖിം സ്ത്രിയം്രാമതി
സ്വരഷ്യമേഫനെ വല്ലേ കരിപലൈ

ചയത.
ചുള്ുമറിക്കടി! ധൈനുകബന്ധരത്തെ സുച്ചിപ്പിക്നം.
യന്പഫസ്പയയഗമാ നിജേ പേ യോഷിടേതി കടിരഡാ വ
ലഭ അഗതോ യടിശനൈരധോമഖിധൈനുകം വൃഷലന്നേ
തെ പ്രിയെ.?"
ചേപടിപ്പാഭ* പുരഷായിതത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന.
ചിറിയപുക്കമ്ം ചുക്കും രതിരമസത്തില്‍ സാധാ
രണങ്ങളാകുന്.

അഹം തേനാഫ്രുതാ കിമപി കഥയാധിതി വിജനേ
സമീപേ ചാസിനാ സരപ്യോയമ്വാമെഷിതം

രന

ത കുള്്രോപാന്തേ കിമചി വഭതാ്രോയ വമനം
ഗ്ൃഫിത്വം ധമ്ഷില്ലം മമ സഖി നിപിമോധരരസ॥. (സസ)

ശ്ധയായ നായിക നായകന്‍ ചെയ്യ കൈതവത്തെ സ
ഖിയേട പായുന്ന.
ചൊല്ലാനുണ്ടൊയുകായ്യമിരു വരികെ..
നാഫ്രതയായ്‌ മരറാരാ-.
ഭില്ലാതുമ്മൊരിടത്തില്‍ ഞൊ്രൂതയാ
ചെന്നേനവനനാന്തികേ
എന്നോ മേ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു വനം
ക്ലത്തന്‍ മണ്പിലയമൊ-
ടെന്‍ തോഴി | മുടിയില്‍ പിടിച്ചധരസ
സ്വം കവന്ിടിനാന്‍.
ുഭൂതയാടനേയബുദ്ധിയോട.

പുഴ്ക്നോിേഭമവാപ്യ കേളിശയനാറ്റരസ്ഥയാ ചുംബന
കാന്തേ സ്റൂരിതാധരേണ നിദ്തം ദൂസംജയാ യാചിതേ
അഞച്ഛുല്ല സ്കരതപുള്്റുഗ ്ധഫലകം ചേലാലെപേനാനനം
മാന്ദോളിരുകണ്ഡലസ്ബകയ തന്പ്യരവിധയരം ശിര (സമു

നായിമദനായകയാര്‍ ഒയിച്ചു രമിക്ഷമ്പോഠം ശ്രി
യായ നായികയുടെ ദചഷ്കുയേ കി പളി
ലണ്ജോര്‍ചുവണ്ിവേണ്ി ചേളിശയനാന്‍ തിജാന്കന്നിടവേ
ച്ചണ്ാാലത പൂണ്ടു കുംബനമതിനാങിച്ചു കാമന്‍ ദൂ
കജാമാടകിരി ചേന ചായ വമനം പുലെലതന്നത്ചിലം
കൊണ്മോരോമന്‍ മരമവാം തല കമുക്‌! തോടയാടിടവേ.

ആലോലം ഇമം

ഭൂവ്ു (പൂരികംു മൊബി.

ി

കര പ്രസ്ഥിതാസി കരമോയ ഘനേ നിശീഥ
പ്രംണേശ്വരോ വസതി യത്ര മന്പ്രിയോ മേ
ഏചാകിസ്സി വഭ കഥം ന ബിഭേഷി ബാലേ
നമ്പസ്തി പുംഖിതശരോ മദനുസ്സുഫദയം. (അവ)

സഖിയും നായികയും തഷ്ഷിലുകമ ഉക്തിപ്രതുക്തികാം.

കനത്ത നടരാവിചെങ്ങ കരമോര! പേകന്നു നഃ

കൂനനപ്ിയതമന്‍ മദ്യ മരവുന്നിടത്തേക്ക താന്‍

നിനുക്ക ഉയമില്ലയോ സഖി! തന്ിച്ചുപോയി$വാ.

നനംശനിഷുവും തൊടുത്തു തൃണയായെനിക്ില്ലയോടു,
ഇസം.

ലേള്ൂവതയാ വിപ്ഷഭിദുചം
സ്തരേ പിപ്രതം ശിര
സൂല്യത്താന്വിിക്ഷണേ ദൃതമനം
സാരോ വിക്ഷസ്സുഥിതഃ
രംജത്തോരകചോലമാന്തിനി മുഖേ
ജ്യോ നമഃ പാരയോം.
്ലേഷ്ടോോ ഗുരസന്നിധാപചി വിധി.
ദ്വയം ന കാലോചിത (ന)

(ുസ്സേന്നിധിയില്‍ ബച്ച നായികാനായകയ്മാര്‍ തഷ്ിലു
ഓായ ചേഷ്ടവിശേകത്തെ കവി പറയുന്നു.
അസ്ത്യ്രിരിക്കിലേക്കായ്‌ പുരികമികയേ
ഭൂഭനിര്യതി ചെയ്യാന്‍
പി്നത്തത്വലോകേ മിഴിയരണയവേ
ചിന്ത പുണ്ടമ്പരന്നാന്‍

ക

ന്ിക്കാസ്യം ചുകന്നിഭലെയടിയിണയില്‍
ടി കൊണ്ടാനുമിചാന്‍.
മ്സില്‍തനോ ഗ്രരൂണാമിരവരവേര്‍ വെടി
ഞ്ഞില്ല കാലോചിത,

അസ്തസ്രിടിക്കിലേക്ക്‌ .്പസ്്ിയുടെ (സപത്നിയുടെ) ലി
ക്കിലേക്ക്‌ (വാസസ്ഥലത്തേക്ക)

പുരികിളകവേംസപത്റിയുടെ ഗ്ലൂഹാത്തില്‍ പോയില്ലയോ
എന്നത്ഥമാകത്തക്കവണ്ണം നായിക പുരികം ഇക്കിയല്പോാം.

കൂഭനിദ്തിച്ചെയുാ൯ംഇല്ലെന്നദധമാകതുമ്ഷണ്ണം നഃ
യന്‍ തല കുലുക്കി.

ത്വ ലോകേടതത്വതെ (സത്യത്തെ അരിയുന്ന ലോ
കരഞ്തില്‍ (ജനത്തില്‍. )

ിഴിയതണയവ-സത്യത്തെ സാക്ഷിമൂപം തെളിയികകട
യോ എന അദ്ധേത്തോടെ നായിക തന്‍െറ ഉക്മാളായ സ
ലിയുടെ നേരേ നോക്കിയപ്പോ,

ചിന്ത ുണ്തമ്ചരന്നാന്‍ടനായിക പരമാത്ഥം ഗരഷി്യപോ
ഭരിടിക്കമോ എന്നുള, വിചാര നായകന്‍ പരജി നിന്നു.

ആസ്ധയം ചുകന്നിടപേടനായകന്റെറ അമ്പരച്പു കണ്ട്‌ നാ
്രികയുടെ മുഖം കോപത്താല്‍ കുകന്നപ്പോഠാം,

അടിയിണയില്‍ ഷ്ടിമൊങ്ജാനമിച്ചാന്‍ംഅനുനയിപ്പിക്ക
അതിനു നായകന്‍ നായിചയുടെ കാലില്‍ കണ്ണട പതിപ്പിച്ചു ന
സ്രിക്കുന്ന ഭം കാട്ടി.

ഗഭ്ണാംശരരക്ഷുുടെ (ന്നില്‍ തൊ.)

ഷ്ട കാതരനേത്രയാ ചിരരരം ബഭ്ധാജലിം യാചിതഃ
പശ്മഭംശമചപല്ലവേ ച ലിധ്ലതോ നിദ്യാജമാലിംഗിതം
ഇതയക്ഷിപ്യ സമസ്തമേതഫണോ ശനം പരവയത്തശ്ശാ

പും പ്രാണചരിഗഫോ ഒയ്തയാ മക്തസ്യതോ ലല്ല; (൭൦)

ി

പ്രണയക്ോപവ്യാജേന പോകാന്‍, ഭാവിച്ച നയേകനോട
ഓായിക പ്രവത്മിച്ചതിനെ കി ഖള്്ികുന്നും
ഏണാക്ഷി! നോക്കി ദീനാ ചിരതരമഥ കൈ
കൂപ്പി യാചിച്ചു പിന്നെ.
ച്ലേണാന്നച്ചോഖമേന്തി ചിതമൊ$ തദന
പ്യജമെന്റ്േ പുണ്ണന്റാം
്ിണാക്കിട്ടായതെല്ലാം ശനേഫ്ണനവന്‍
പേരവതിന്നാഞ്ഞ നേരം
പ്രാന്നാശാം കൈവെടിഞ്ഞു പ്രഥമമവലഥ
പ്രാണനാഥാ പ്രയതറാല്‍.
അഷ്ലന്നനിനിദയന്‍ം
പിണാകിടട -പ്യതമാകീടട.
പ്രാണാശാടപ്രാണനിലുദ്മ ആശയേ (ആഗാത്തെു

ചാക്യാല്ല, ലല്ധാടപടുകടിത! കേയയരമ് ഗമ

ക്രേ കഴകാളിമാ നയനയോസ്താംമമയവരാഗോപരഃ
ഭഷ്യ കോപേയിധായി മണ്ഡനമിരം പ്രശ്മിരം പ്രേയസോ
ീലംതാമസോകരേ മൃഗദശ്ഥസാസ്റുേഷടിം ശതുഃഃ (൭൭)

സപത്ീസംഭോഗാപരാധിയായ നായകനെ കയ്ടിട്ടം
നായിക കാണില്ല ധൈജ്യത്തെ കി വള്്ിക്കന.

ആ ലക്ഷോജമം ലലാഭസ്ഥലമത്രകൂട്ലെ.
ക്ടതുണായേം കഴുത്തില്‍

ചേലായിട്ടനേനത്തില്‍ മഷി മിഴികളില.
സ്വവ്ലതാംബ്ലലരംഗം

ബാലാ കാലത്തു കോചദവഭാകിതി ചിര.
ലോക മാന്തറ കോലം

൬൩.

ചാകമ്ജത്തിനുള്ളില്‍ കൊടിയെ നെടുതാം
പില്ലതപ്പോലടക്കി.

ചാക്ഷയടലാക്ഷയുടെ (ചെമ്പത്തയിച്ചാറിെറ) അമ
ി]

അനസ്ധ്പതാംദയലരംഗംജസ്ധ്ം രൂക്ഷം ജല്ായ്യ)
കൊണ്ടും താംബ്ദലംകൊണ്ടും ക്ക രാഗം (ചുകച്ല.) മൂലത്തിലു
൭ ചര? ശബ്ദുത്തിന്‍െറ തംല്‍പയ്യമായി ര്ഡപ്ലെ എ
അ: ൂഗാരടീപികയില്‍ ല്യാജ്യാനിചിടുമ്കതാണ .

കോപാവകാംമോപത്തെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌.

ചിരം ആഘോക്യംഏറനേരം നോക്കിട്ട്‌

ലിലാകമടേലീലക്ായിട്ട കഞ്യം (താമര്ൂവി

അഭ്ലാരളയ നഷി പ്രിയേ പുനം
നസ്യ വാ ഭാജനം

ഗുലാം വികരൂപിണശ്ശകേം
ന്നാമാപി സംക്ഷേപതഃ

കിം തേനൈവ വിനാ ശശാങ്കകിരണം
സൂഷ്ടാടഫാസാ നിശാ

നൈകോ വ ഭിവസഃ പയോദമലിനോ
യായായമ പ്രാദ്യജി. (൭൫൨)

രഷ്യകേലഷഥത്തെ മയികന്നാതിനു സഖിയാല്‍ പ്രാത്ജി
യായ നായിക കോചാതിശയത്താല്‍ പറയുന്ന.
ഇക്കാലത്തു മുതല്‍ക്ക മനവുമെനി.
ക്യോളിലുന്മാകയി..
ലമക്കോടകനാം ശാന്‍റമിധയും
ഞാന്‍ ജല്ലേമേ ചൊല്ലി

രഃ

നോക്ഷമോയധിനെച്പിരിഞ്ഞിഥ ശര.
കാചത്തിലേ രാത്രിയോ
നക്കാര്‍കൊ്ജൊയു വഷകാലദിനമോ
പോക്കാനെനിക്കാവതോം
കാമ്മാടകനിചവിഷസ്വരൂപന്‍.
അഭിധംപേയ

(ശസ്തേസ്യം! കാ്ചികണിരണിരമാകട്റെ സസാ
യമാഗ്ലിഷ്യന്തോഖ പ്രശിഥിപഭജഗ്ഥിരഭവം

തകേതല്‍ കവാചചക്ഷോ ഹ്ലതമധുമയേത്വില്‍ബഗ്വചോ.
(ലിഷേണാഫ്ുളന്ി കികചി ന സഖി കേ ഗണയമി, (നെ)

്രീഡാസമയ്ങില്‍ അസ്ത്നായികയുടെ കാഞ്ജിശബ്ദം
കേട്ട്‌ സസാ ലലിലച നായകനോ$ കുപിതയായ നായിക പ

യുന്നു.

കയ്യ കൈതവശീലയ മററവളുടേ
ചാഞ്ചിരവം കേട്ട നി
രത ശൂഥബന്ധകക്കിയികാ മാം
പുഠിശ്യിച്ചിവേ
അയ്യാ ചൊരിവനിതാരൊടെന്െറ സഖിയും
[ൂട്കകയില്ലേരുമേ
(നെയ്യും മധുവായുമമ ബ്യുനിന്‍-
പൊയ്‌വാഗ്വിഷാഫ്ുള്ിര
കൈതവശിലധുത്ത! സംബുഭ്ധി
കഞ്ചിരവം-കാഞ്ചിയുടെ (അരഞ്മോണിനെറ) രവം (ശര
ബ്യൂ)
ശൂഥബന്ധം-അയതഞ്ഞകെട്ടോടു കൂടിയത്‌
നെയ്യായും മധുവായുമക്ക, ബഫ്ുനിനചൊയിവാഗ്വിഷാ

ബത

ഫു ്റിമാംഒനയ്യം െന്ും പോലെ പ്രത്യേകം പഥ്രുമായും യോ
ശരത്തില്‍ പിഷരൂപമായും ഉമ ബ്ല ോയ നിന്‍െറ പൊയ്‌
രംക്കജാല്‍ ഒരുഘ്ു്്റിമാ (തലച്ുറിക്കപ്പെടവാം.) ഇതി സ
ചഖരിയുടെ വിശേകണമാകുന്നു, നെയും മന്ദം ചേന്റാല്‍ വി
ത്തിനെ ഫലത്തെ ചെയ്യുമെന്ന പ്രമാണം ഉണ്ട്‌.

(സ്യം വസേഗ്ൃഫഥം വിലോക്ച ശയനാത്ോയ കിഞ്ചിച്ുനൈ.
ി്യോരമപാഗരസ്തയ സ്‌ചിരം നിയ പരു മഖം
പിബ്രബ്ല്യം പരിചുംബ്വ 'ജതപുകാമാധോഷ സ്ലിം
ചജ്ലാനമമേലി പ്രിയേണ ഫസതാ ബാലാവിച്ചുംബിരാ (൭൪)

നായകന്‍ കപടമായി ഉുറ്ങികകിട്ന്‌ നായികയെ വഞ്ചി
ചു രമിപ്പില പ്രകാരത്തെ കവി പറയുന്നു.
പിക്ഷില്ചേകാന്മമായപ്ലുരമരി ശയനംല്‍
ചെറെറന്നേറര മനും
സൂക്ഷിെട്ടേറ നേരം കൃകപടമറം
ന്നു കാന്തരന്‍െറ വമള്്ം
$;
ചുംബിച്ചാശമ്കയെ്പേ കലിമപുളകമായ്‌
കണ്ടു ഗന്ഡസ്ഥലത്തെ.
ചുംബിക്്പെട്ട ലല്ലോനതമുഖി ഫസതാ
പ്രാണനാഥേന ബാലാ,
ക്ൃരതകപടകകളളം കാണിച്ച്‌ (റങ്ങനാ)
പല്ലംമലതെമം
(കല്ധിതചുളകമലിരുമായ (അമകരിതകായ) പുളക
൭ (രോമാല്വെത്തോടു കൂടിയത്‌.
ചജ്ലാനതമഖിംലജുംകൊണ്ടു താ,ല്ലിയ മുഖത്തോടു കടി
൭ (ബാലാ)

അസ

ഫസതാ പ്രംണനാഥേനംഫസിക്കുനാ പ്രാണനാധനാല്‍
(്വംബിക്കപ്പെടു)

പാമാസമ്േ സൂചിരമിഫ തേ
പരാമതാ കൈവ കുന്ന

നാരേ പ്രണയിന്നി ജനേ
കോപനേ കോപരാധം

ഇത്ഥം തസ്യ പരിജനഗിരാ
കേച്ചേവേശേ പ്രശാന്തേ

ബാഷ്സ്രോല്‍ മ ദൈസ്പുമന്നു സംസാ
ന സ്ഥിതം ന പ്രവൃത്തം. (൫൫൭)

കചിതയായ നായികഷ്യം സഖിയുടെ ഉപാലംഭത്താല്‍ ഉ

ബായ അവസ്ഥയെ കവി പളി്ികുന്നു,

ഫേ രംഭോയ്യ വിഭോധമെന്തു സുചിരം കാല്‍ കൂപ്പൂമികാന്മന്ോം

ടരരംഭത്തിനു തമസികകിലവനൊന്താഗസ്സ്റയേ കോപന്നേ

പ്രാരം പൊത്സിയ കോപമിങ്ങനെ സഖിവാചാ ശമിച്ചിടുമ-

നോരം പെണ്ണിനു തോന്ില്ല മിരിയില്‍ നിര്‍ പനാമില്ല്ജസാ.
ആരംഭകഅനനയിപ്പികനതിനുളമ ആരംഭം.
സഖിവാചാംസഖിയുടെ വാക്കിനാല്‍.

കഥമപി കൃതപ്പത്യാപത്തെ പ്രിയ സ്‌ഖലിതോതമരേ
ിോക്ശയാ കൃത്വാ ല്യാരം പ്ര്ലിതമശ്രതം
അസംാനസലിശ്രോതപ്പാപിം വിശംഭ്യ സംഭ:
ിപലിമശോ ശുരുസ്തേ ഗേഷോ സമല്ലാസിതം പുനം. (൭൬)

ി

ഭരര്തതനായ നായകനു പുനനരാഥകനാനദ്മരം സംഭവി
ച്ക്ുധിത്തോല്‍ നായികയുമായ ചേസ്ലാവിശേത്തെ കപി
പറയുന്ന,
കക്ടൂപ്പെട വിയോഗിനി കഥമപി
പ്രത്യഗതന്‍ കാമുകന്‍
ഭരിഷ്യയ്്യുടെ പെരു ചൊല്ലിയതു
ടല്ലന്ന ാിക്കിലും
ദൃഷ്ട ഞന്‍സഖി കേട്ടിതോ പഠധിതെ
ഭാന്തയായ്‌ സംശയ.
പിഷ്ട ലേല്ലിതഷ്ടി വേഗ്ു വിജനം
കണാശ്വസിമ്ടിനമം.
ലിയോഗിനറിടവിരഭാമുഭ്കവാം,
ഭ്ത്യാശതനടതിരിച്ചു വന്നവന്‍.
ചിഷസ്റിംവിഷ്യായ (ശയ്രവായു സ്ര (സപത്നീ)
സംശയാവിക്ട സംശയത്താല്‍ ഒുവിഷ്യാ (ബാധികം
പ്പെടവാം.)
ലേല്ലിതഷ്ടിടലേല്ലിതകളായ (റവം രയേകപ്പെട) ൭
ഷ്ടരികലോ$ കൂടിയലളായിട്‌.
വേഗ്ശുംഗ്രഫത്തെ (വിരനമായിട്ട കണ്ടി.)

പദ്യമശ്രേഷവിശിള്്്ു ചനരം
പൂജപ്പകഷാടിയം

യം സംപ്യതി കോമളംഗി പരുക്കേ.
ര്യാരോപ്യു മാം വിക്ഷസി

ാഡോസ്റഗ്യാപിഡനാകലതയാം
പദാഥസനുംശകേ.

ഓാദ്ൃഷ്യാംബരമാമനോ യമൂചിതം
ക്രത്മന തല്‍ പ്സ്തൂതം (ഒടു

2,

ഒന്നൊ നായകന്‍ രമിപ്പിച പ്രകാരത്തെ നായിക ഇഷ്ട
സയിദയോട പറയുന്നു,
പാടിരപ്പെടടി വിണ്ട പഠരമധുനാ പായഷ്യമീ! മത്തമേല്‍
രടിടൊല്ലയി പല്ലവം! തവ മെ്യെനോററി മേത്തു മാം
കൂരടിടും പരിരംഭചുംബനരസാവേശേന കാല്‍കൊണ്ടു താന്‍
.ാടിബന്ധമകാറിയക്കിതവനാലാരപ്പേമാമമോചിമം,
പാീരപ്പൊടിംചനയനപ്പൊടി.
പരയഷ്യ്മാടവമില്ലായ്ും
പരലലവരംഗിംതളിര്‍പേലെ സുകമാരങളായ അംഗങ്ങ
കടവ! സംബു്ധി
പരിരംഭകുംബനരസാേദ്രനംആലിംഗനത്തിനും ചും
ബന്നമിനും ഷ്മ രസത്തിനററ ആവേശം കൊഷ്ഷിം
കാടിബന്ധംസ്തരത്തിനെര മെടട്‌
ആരപ്ലുടടഞരംഭികപ്പെട
ആര്മോച്ിതകതനിക്ക്‌ മചിതമൊയിട്ടജേതി (തല്‍കാലം
യോശ്കമായ കമ്മു)

അക്ലിന്നം നയനാബ്വ ബന്ധു കൃതം
ചിന്ന ഗ്രഷ്വേ്ലിതം

ത്തം മൈസ്മരേഷതം പരിടനേ
തപസ്സി വാഹി

അല്ലേ ശ്വ ചരനിസ്ുതിം ജങ്ക സ
വാസ പരം ഖിദ്യതേ

ചിയ്രല്ലേ വേ വിപ്രയോഗന്ടിരം
ഖം പിഭക്തം തരം. (പെ)

൭ഭസിനനായ നായകനോ$ നായികയുടെ അവസ്ഥയെ
സഖി ചായുന,

ന്ന

ബ്ധുക്ഷാംക്കോക്കി ബാസ്്ാകര്ഡരിക. ഗത.
കലമമശ്രാന്മചിന്താം
ചിന്തും മൈസ്പത്തെയെല്ലാം പരിനേമതിനും
താപമത്തോഴിമാക്കം
സന്ധിപ്പിലവസ്തരില്‍ തന്നാല്‍ പരമസുഖം
ശ്വാസമാത്രേണ ഖിന്നാ
പ്ര്തൊക്കും കൊങ്കയാഠം ചേനിടട മുഭനെയിനി
സ്വൈരമായ്‌ നീയിരിക്കു.
ബാഷ്ലയോരകത് രിചംകണ്ണനീരിനെറ പ്രവാഹം.
,അശ്രാന്തചിന്മാംഇടവിരേഭ്മ വിചാരത്തെ.
ശവാസമാത്രേണ ഖിന്നാടശ്വാസമാത്രത്തോടു കൂടി ഖഃഖിച്ചു
്ൊണ്ിരിക്കനാവാം. സകലചേഷ്യ കടം പോയിട്ട ശാസം വ
ലികന്നതമൊണ്ടു മാതരം ഭിവന്ന്നു ബോധധപ്പെടത്തക്ഷവ
ആം കഷ്ഠപ്പെടന്നു മേന താഭിപയ്യം.
പ്രമസുഖംരമമായ സുഖത്തെ. ഒരിക്കലും ദുഖമുന്ടോ
കാത്തധിധത്തിലുജ്മ പ ചേദകസുഖ്തെ (ചേന്‍റിടം))

തൂ ഭൂയെം മാമ കാമം കോത ബ്രാം തന്ം
ന സി ചടപപ്പേ്ും? മായ്യം പുനമയിമേന
ഇതി സരഭസം കാനാടോപ്േടിയ്യ ചചസ്പയാ
രമണ്ണപാമവി സാരംഗാകമ്യം സശജിരിക്ഷിരം. (൭൯)

ലോപാവസരത്തിലും പ്രമാതിശയതമോല്‍ നായികയ്യം
അായ ചേഷ്യാവിശേഷത്തെ കവി പറയുന്നു.
മേഫത്തെക്യശമാക്കിടടലര്‍ശരന്‍
പൊട്ടട്ടേയെന്‍ നവകം
സ്നേഫസ്ഥൈ്മകന്ന കാന്മനെയിനി.
മാണേമ്തെനിക്കെന്‍ സഖി

ി

(മാഭത്മലേതിമാനിന്‌! സരമസം
ചെന്നോവളിക്ഷിചു സം
ശേഷസ്ഥാ യേസംഭമേണ രമണന്‍.
തന്‍കാ്സുമേോണക്ഷണാ.

അമികാനിന വും മനമ.
ശേഷസ്ഥാഗ്ൃമത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നാവാം,
ഭയസംഭമേണംഭയംകൊണ്ടുഷ സംദത്തോ$ കൂടെ.
രമണന്‍ തന്‍റ (ഭത്മാവിനറെ) മൂ
ത്തെ (ഭോഷിലു.)

ലിലാതാമരസാഫോസ്യവനിതാനി്ുംമഷ്ധരഃ
പ്പേയാന്‍ കേസരമൂിരേക്ഷണ ഇവ ്യാഷില്യ നേത്രേ സ്മിതം
കാന്താ കുട ളിതാനനേനന ഒധര ലായും സ്ഥിതാ തത്ര സാ
ഭ്രാജ്യ ലൂത്തതയാ തടം നമി്റതേ തേനാഭവച്ചുംബിതാ (൮0)
അപരാധിയായ നായകന്‍ കുപിതയായ നായികയെ വ
വനം കൊഞ്ച്‌ നദസഭിപ്പിച പ്രകാരത്തെ കവി പായുന്ന.
തന്നായസ്തുംരമാമം പ്രിയനുടയധരേ
കട്ടു ലിലംംബുളം ഒം
സ്യൊന്നായാലേയടിലാളയപയറേടന.
കേസരം വിണവബ്ണൂം
തിന്നാന്‍ ചിഷിച്ചു ക്ണുങ്വനവക്നതാ
പ്രത്തൊട്തിടടവാനായ
ചെന്നാജ്യത്മസപ്പോമനുനയനമിയെം
സ്ല്േ ല്രിയയ്യമവവച്ചാന്‍.
അസ്ത്രം സപത്നിയുടെ ഒന്തക്ഷതം.
കേസരപതാമര്ലൂവിനൊ അല്ലി.

കെ

അനുനയനതിടഅന്ദനയത്തിനു വേണ്ടുന്ന നതി (നമ
സമരം)

പുരാഭസ്കം പ്രഥമമവിഭന്നാ തന്ദരിയം
തതോനു ത്വം പ്രേയാന്‍ വയമപി ഫതാശാഃ പ്രിയതമാഃ
ജാനി നാഥസ്രം വയമപി കരം കിമചരം

താനം പ്രാണാനാം കലിശകരിനാനാം ഫലഭിഭം, (൭)

കഷിയകാണച്രണയനായ നായകനോട നായിക പറയുന്നു.
ന്നത്തേ സ്ഥിതിയോക്കില്‍ നമമുടെ ലും
സ്സ്റാന്നായിരുന്നാടിയില്‍
പ്ിന്ദത്തേ നിലയില്‍ ഭവാന്‍ പ്രിയതമന്‍,
ഭഗ്നാശ മൊന്‍ പ്രേയസി!
ഇന്നേരം കണവന്‍ വോനൊയു കള.
തരം ഞൊനുമീമ്ടിപ
യെന്തോ ലേണ്ടിയ ഖനി ്തരമതാ.
കി്ലീപിതങ്തില്‍ ഫലം.
ഭഗനംശഇല്ലാംേഗമക്ളവാം.
എന്നോേങ്ടിതുംഎനാവേജ്ു, ഇത്‌ എന്നു പരം മുറി
ക്കണം.
രജനി രംവതുംചോംലെ കരിനും.

ശ്വേ മശ്ധതയൈവ നേതുമഖിലം
കാലം കികാര്യതേ

മാനം ധര ല്ലൃതിം ബധാനു ജുദൂതാം
രേ കരു പ്രേയസി

സര്യൈവം പ്രതിബോധിരു പ്രമിവച
സാമാ ഭീതാനനാ

൨.

നിചൈശ്ശുംസ ഫി സ്ഥിതോ ഫി നന്ന മേ
പ്രംണേശവേശ്ല്രാഷ്യതി. പ്രവ)

ം്്യാകോപത്തെ നടികന്നതിനു സഖിയാല്‍ ഉപ
യായ നായികയുടെ മെധ്യാതിശയത്തെ കയി വള്്ികുനം.
ചാവം ന! പദമായ താനനവരമമിയ
അിടരൊപ കാന്തനോടി.
മാറിക്കയരതീടുക സരുതയേ
പിട കയ്യു ധൈയ്യെ
രം വണ്ണം തോഴിയോരുംപൊഴ്ുതു മതിമുഖി!
സാദ്വി സാ സാഭ്ധാസത്തോം
ടേം ചൊന്ന പതുപ്പുറക മനസി മേ
ാഴ്ചമായാമു, കോക്ക.
അനവരതഎല്ലാപ്പൊഴും.
സാഭ്ധിസാധ്ശിലാ
സാഭവസത്തോടുംയേത്തോടു.

ആലംബ്യംശണവാപികാപരിസരേ
ചുതറ്ൂമേ ്ജരീം

സ്യസായപരാഗലപടണേല്‍.
ഭൂംഗാംഗനാശോഭിനിം

സ്യ സ്വാം തന്മത്തരിയശകലേ.
അച്ഛൂലയ ബാല സ്ര.

ക്ത ഭവാനനിരോധകന്പിതകച.
(്വാസോല്‍ ഗമ രോടിതി. (൮൩)

പ്രോഷിതനായ നായകന്‍ നായികയുടെ അവസ്ഥയെ
പിചാരികു പറയുന്ന.

റെ

നീരാഭിക്കരയില്‍ പരഃഗരസേമന്ദോരബ്ലത്ധജാരമായ്‌
(രാം വരിവണ്ണഞ്ഞു വിലസും മാംവള്കിയേന്ിടവാം,
പരാരമങ്ങലയത്തരിയമുറിയാല്‍ സ്പ മചേറിട
ാരാവത്തെയടക്കിയിന്നു കരയുന്ന ശവാസകമ്ദ്രസ്പനി.

പരോധസേശചരാഗത്തില്‍ (പൂവിന്‍ പൊടിയില്‍) ഉമ

താപം,
ആരബ്ലത്ധയരേമായി മുര്യേതൊണ്്‌.
ത്തരിയം-മേല്‍പുടക.

സ്ത (എനിക്ക) തോനുന്നു, ല്‌. ഉത്തമപുരുഷന്‍.
തകി വ

്വാസകമ്ത്രസ്പനിടശ്വാസംകൊണ്ട ന്്യങ്ങളായ (പകി

) സൂനങ്അളോ$ ക്രടിയപഠം.

ലേക്യപ്ചേട! പരിണതിനടുത്യ സ്റ.
മാണ്ഡേ മാനം കികിതി തര, സംപ്രതി കൃത
കൃഷ്യം ഫ്ലോ പ്രഭയദഫന്നോല്‍രാസുരശിലെ.
സ്പനാംഗാരോസ്യഭലകധനംര്‍ബ്ലരരിം (൪)

കുപിതയായ നായികയോ$ നായേകനാല്‍ സ്വാധിനി കൃത
! സഖി പറയുന്നു.

ികതേവനളരഗമന്വരിിക്കാതെ ബന്ധുക്കേ
തിച്കാലമകാരണെം കണവനോടന്ധേ! കല്പിച്ചു നീ
ികട്ടകാം താന്‍ യൂഥാന്മദഷനോട്ിപു അറം നി! കയ്ിനം.
പിക്കാട്ടിലിനി.

ടന്നു മുറയിടാലോരു കൂടക്കിം
അന്ധേംറിവില്ലാത്തവേ | സംബുധി
യൃശാന്തമ്ഫനോട്റിപുഅോംയുഗാന്തത്മില്‍ (പ്രഭയകാല
8) ഉമ നന്‍ (അഗ) ചോലെ ടി ഞാം(ഖലിലലു)

യായ
ചിര
യു
ചെ

ലേ

ത്തി

ചെന്തിക്കുട്ടകാം ന്‌! കയ്യി നാലേന്മിംനി തന്നെ അനത്ഥം
ൂണ്ടാകകിഞ്തിരി* എനം താല്‍പയ്യം,

കട്ടില്‍ ഭഴ & ഭകൂടടാകിടംുകോടക്കാനുള്ള ഞാം ഇല്യാ
ആത ിക്കില്‍വച്ച്‌ നിലവികിചാല്‍ എന്തു പ്രയോജനം

കപോലേ പത്രാളി കരതലനിരോദധന മലി

നിപിതോ നിശ്ാസൈരയമമതഫ്ദ്യോധരരസ

മം കണ്ടേ ലഗ്സ്ലുരളയതി ബാദ്്സനമടിം

പ്രിയോ മസ്തൂ്ചാതസ്യവ നിരന്ദരോധേ ന ത വയം, (൮൭)

കൂപിതയായ നായികയോ നായകന്‍ പറയുന്നു,
പത്തികകി ററ കപിാംത്തഭത്തി ലയം ക്യാ പ്രമഷ്ടം സധാ-
സത്തിന്നൊതരുയലും തവധേരരസം നിശ്ശൂധസനിഷ്സ്ിതമായ്‌
എത്തിക്കണ്ണറമണങ്യു ചോര്‍മല ചലിപ്പിക്കുന്നു കണ്ണിര്‍ പ്രകോം
പരത്തിന്നായ പ്രിയഭാവമിന്നത ടുരാരാജ്യേ നമുക്ഭ്ലകായ്‌.

പ്രഷ്ടേകരുടയേക്പെടം

സുധാസത്തിന്നൊത്തിയലുംജാമൃതരസത്തോടുതൂദ്യമായം

ിശ്ശൂഥസനിഷ്റിരം-നിശ്രസതമാല്‍ പഠനം ചെയയപ്പെ
ടൂത്‌. (നകരപ്പെടത്‌ എന്നും വററികഷപ്പെടത്‌' എന്നും.)

പ്രകോപത്തിന്നായി * 8 5 ജദ്ലിമായ്ടത്ാധിനെറ
അംഗ്ളല്‍ ചെയ്യപ്പെന്ന പത്തിക്കിറവ തൃടയ്യ, മുതലായ
പ്രപൃത്തികാം കോപപത്തിനന്‍െറ അംഗങാം തന്നെ ചെയ്യ യാല്‍
ഇപ്പാഠം ഞാന്‍ അല്ല കോപം തന്നെ നിനക പ്രിയനായി മീ
ത്ജിരിക്ഷനം എന്നു ാല്‍പജ്ം..

ആയാതേ ഒയിരേ മനേരഥശമൈന്റിത്വ ക്ഥ്ചി്ടിനം

മെ

ഒകയാസ്ിര്യഭിധായ സ്വരം ല്യാധയയ ചിനാശരകം
കന്യ രതികാതമേണ മനസാ നിത പ്രടീപ്ശമം. (പസ)

നായകന്‍ മേശാന്തരത്തില്‍ നിന വന്ന ദിവസം രാത്രി
രില്‍ കൂിഡയ്യംഷമ ബഭ്ധപ്പാടിനാല്‍ നായിക ചെയ്യ പ്രവൃത്തി
യെ കയി ളിികന്നു
കാന്തന്‍ പോഴ്റ്നാ ശേഷം കഥമപി പകലുല്‍
്ണയോടേ കഴിച.
ടന്മ്ലേഫത്തിലെ്ിജുചഡസികാം കഥാം
ലിസ്പരം ചെയ്യിടുമ്പേംഠം
ഏന്തോയെന്ൊക്ഷടില്ലെനാധികലിപശയായ്‌
ചൊല്ലി വസ്തം കടഞ്ഞ.
കയൂത്മന്‍നേര്‍വാണിയേററം ര്ിരസേഭം
പൂണ്ടു മീചം കെടുത്തി.
ഭഡസികാംജഡക്ഷമയ (വിദ്്ികായ) സഖികാം.
ച്രഥാഡിസ്തു
രതിരസകരം,രിയ്യ്മ ബഭ്ധപ്പാടിെഠ ആധില്ചം.

സരിച്ച്‌ മാരോ വിമാനം പറക.

ശഫാ പ്രഥമം മമോരസി തവ
പ്രാപ വിവൃദധിം സയന
സ്വാചാസ്പവ വാ്ചഭംശിമിലനാ
യെ പരം തയാഭിതാ
ലാരരീകദ്ണ്പൊസ്പയ ലോഷ്ണുലതികേ.
കണ്ണോ തവാസമ്ജിതേ
ിദക്ഷിണ്യ കരോമി കിം നൂ വിരി

പ്യേഷാ നൂ പന്ഥാസ്തവ. (രമ

ചി

ബാല്യം മുത കരതപരിചയനായിരസാതിനറെറ ശേഷം
കൂഭാസിനനായ നായകനെ യരിച്ഛൂയ കണ്ടപ്പോ നായിക.
യ പറയുന്ന.
എനമാറില്‍ പൂവമുണ്മായൊയു മുലയിണ നിന്‍.
കാറില വളന്ര
(നിന്‍വക്യത്തോടട ചേനൊന്നുടെ മൊടിയതിനി.
തയാ മശ്ധാഭോവം
എന്‍ബാഫ്ുക്കാംകം ധാര്രീഗലതലമതു വി.
ഭശ്രയം നിന്‍ ചഴത്തായ്‌
നിന്‍മാഗ്ും നിദുയാഥോസര മെരുവുമിത.
്ാതയായെന്തു ചെല
ശ്ധോഭാവബദയമാഖത്തില്‍ (വാമി) അപ്പഗലയൂതം
ാതരീഗളൂധാത്രിയുടെ (എടുത്തുവലത്മിയ അമ്മയുടെ)
ളം (ക്തി.
നിട്ിയാഥോസര്വംനിദയന്മാരില്‍ വച്ച അഗോസര (അഗ
ബ്ല) സംബുധി.

ചക്ഷുപ്പിത്യം ണിഷാണ്ണ മനസി പരിചയ
ചിന്്യമാനേളൂപായേ

യാതേ രാഗ ലിവൃ്ധിം പ്രവിസമമി ഗിരാം
വിനോ മൃതികായാഴ

ആസ്താം മൂരേ സ തവേല്‍ സരസേടയിതാം
ിംഗനാനനലഭ

ബബല്‍ഗേഫോപാന്തരധ്യാഭമണമചി പരാം
നിവ്ൃതിം സന്തനോതി. (൮൮)

കഴിഞ്ഞ കഥയെ വിചാരിച്ചു ജാതകതൂകനായ നായകന്‍,
യസ്യനോ$ പറയുന

൭

ചര്ണിന്നാടംഭമണടോയ ഫ്രയേമതു പരവ.
്യേത്തുപായങ്ങമേററം
പരണ്ണിലസ്പേഫമെന്‍ടൂതിയുടെ മൊഴികളും
ചെന്നുകൊയ്മേ്ങിരിക്കോ
എത്തിക്കടാത്തൊരാലിംഗനസഖമതിരിം
ക്കട്ടയെന്നോമലാമം
പ്ലെള്തിന്‍വിട്ിനാക്കല്‍ പെരുവഴിയില്‍ നട
ക്ന്നതരം ബ്രഹ്മസ്വം.
ആലയം നായികയെ കാണുകയും പിന്നെ നായികയില്‍
കനസ്സു പതിയുകയും പിന്നീട ഇഷ്ഠസിികം' ഉപായങ്ങാം ചി
തതിക്കയും ക്രമേണ അന്ദരാഗം ലദ്ധിക്കയും അനന്തരം മൂതിയു
ടെ മേന വത്മമാനങ്ങാം നായികയെ അറിയിക്കയും ചെ
സൂകൊമ്മിരിക്കമ്പോരം നായികയുടെ ആലിംഗനത്താല്‍ ൭
കുന്നു ദേവിയായ അപോരസഖം വിചാരിച്ചാല്‍ ജവള്റ്റനിയ
കകാ ഏതിലും ഒതു നായികയുടെ ലൂത്തിന്റെ സമീപ
തില്‍ ഉള വഴികളില്‍ സഞ്ചരികകനാതു കൂടെ ബ്രൂഹ്മാനനമാ
യി തോനുന്നു എനം താല്‍പം;

കരകിസലയം ധൃത ത്വാ വികൂംബിതമേഖലാ
ക്ഷിതി സുമദനോമാലാശേഷം പ്രിപരിഖംം പ്രതി
സ്ഥഗയതി ്ുഃ പത്യുന്ോതരേ വിഫാസ്ത് സമാകലാ
സൂരതലിരതെ രമ്ം തന്പി പുന പുനരികഷ്യതേ (പനന)

ക്രിഡാനന്തരം നായകന്ിരിക്ഷണതതാല്‍ ലജ്ിതയായ
നായികയുടെ ചേഷ്ഠയെ കവി ളി്ിനനു.
കാമക്രീഡ കഴിഞ്ഞ വേ ടി.
്കാഞ്ചി കാലില്‍ മട

പ്പെ

ഒത്താമല്‍ കയ്‌ അക്ളിര്‍ വിശി വീശി വിപശം
ഭരീപം കെടത്തിടുവാന്‍
സാമദ്ധയത്തൊടെറിഞ്ഞു മാല്യമറിയെ.
ക്കാന്തനറെറ കണ്‍ പൊത്തി.
അായ്കയണ്ണി ചിരിച്ചു പഗിയതവന്‍
നോകുന്ന കെഠന്രഫലാല്‍..
ാര്യമറി-മാ്യത്തിനെറ (മാലയുടെ) മറ.
ംശിടംരംവിഷമുള്മ ചേഷ്ട ഗി.

പ്രാചി! കോപേന സ്ക്ടകപടനിയാമുകളിതം
പ്രചിശ്യാംശനാംശം പ്രണമിനി പദിചതുരേ
നൈന്ിവിബന്ധം സ്റശരി സഭയേദ്യകേലകരം
്ിധത്ഞേ സംകാചഗ്ലചിതകവലശ്ണം വേന. (9)

കൂപിതയായ നായിക നയേകെറ പ്രവൃത്തിപിശേഷത്താ
ല്‍ കാണിച്ച ചേഷ്ടയേ കവി പരയുന്നു.
കോപം കൊണ്ടു തിരിഞ്ഞു ശയ്യയിലണം
ഞ്യന്േക്ഷണാ വ്യാജമായ
സ്വാചേം ചെയ്യിടവേ പുണന്ര നിപുണന്‍,
പ്രാണേശവരമ മായ്ധഥം
പം പൂത്തു പതൂക്ഷയംശ്കമഴി
്കാനാമ്ിടടമ്പോാം ജം
ക്ഷോപം ചെയ്യ നീവിയേററവുമറ.
പലിമ്ുന്നു ചിമ്കെന്നവാം.
േയ്വഥം തംപടകാമപീഡ,
ടേക്ഷേപംര്‍ജങ്ങയടെ ക്ഷേപം (ഇ൭൨ക.)
നീവി-ലസ്ത്രത്തിനെറ കെട്ട്‌

നെ

ആദക്മിപ്രസരാല്‍ പ്രിയ്യ പദ.
മിയ നിഷിണ്ണൂയാ
പിശ്രാത്മേഷു പഥ്കഭാഴപരിണത്യ
വാത്മേ സമു്സല്ലുതി
ക്കം സ്ര ഗരാഫാം പ്രതി പം
പാന്ഥസ്്യാസ്തില്‍ ക്ഷണ
ാടഭാഗത ഇത്യയേഖലിത
ശ്രീം പുനവിക്ഷിതം. (൯൧)

ച്രോഷിതനായ നായകനെ വരവിനേ കാരു നില്‍ക്ഷ
അ നായികയുടെ മെസസക്യത്തെ കവി പള്്റികനം.
നോക്കിക്കളള്തുവോളം കണധധനുടെ ഭിം
ക്ഷാശ വിട്ടെങമേയാം
പോക്കിലലാതന്മാനരം വഭികളിലിയലേം
രിത്തുടങ്ങിടമപ്പോോ
പട്ടി നേക്മായ്‌ വിഷാഭിച്ചൊരടി വിരഷിണ്‌!
പച്ചികൊങ്ങിക്ഷണത്തില്‍
്ലേഷ്റില്‍ ഖന്ോകടമോയെന്നാടനെ വലിജയായ്‌
പിന്നയും കണ്ണയച്ചാാം.
(പിഫിബീവിോമ്മവാം.
്പിമംപി൯തിരി വാം.

െശൈരന്മരിതാ ശതൈശ്ധ സരിമം-
മപീട്താം കാനനൈ-

ഭൂത്നനാപി ന യാതി ലോചനപഥം
കാന്മേതി ജാനന്നാപി

കൂല്‍ഗീവശ്മരണാഗരഭവസധ
ച്പോനൃജ്യ സാദ രൈ

പഠ

താമാശാം പഥികസ്പൈവ കിമചി
്യംയന്‍ മഫുവിക്ഷേ. (൯)

(ിിയരയ നായകന്റെ ജ്ക്ത്തെ കവി വള്്്ിക്കനം.
ഓടം മേടും കൊടുമാകാം പുട്ചലനേ
കം കടനൊത്തിടേയ്ടം
നോടത്തുള്ളോയ ത൯കാന്തയെയൊരുവിധവും
കരബതല്ലെസററിഞ്ഞും
ക്രടക്കടക്കിത്രിഗ്ഗുമമതു മിഴിനീര്‍,
പോക്കിയടടിക്കിലേക്കാം
യാടല്‍പ്പെട്ടജിലെന്തോ നിനലൊടട വിരഫീ
നോക്കി ന്നാക്ഷമോടേ.
ഗകളുത്ത്‌
ചിരഫിംഭാഴ്യയോട പിരിഞ്ഞ പുരുഷന്‍.
സ്വിനനം കേന മുഖം ടിംകരകരൈസ്പേ രാഗിണി ലോചന
രോങ്ചാത്തേദധചനോഭിതാിുളിതാ നിലംകകാ വായുനാ
ഷ്ടം കുരമമത്തരിയകാണാല്‍ ്ലാവദസി ര്യ.
ഭൂതം തല്‍ സകലം കിമത്ര വടക റൂതി ക്ഷതസ്യാധടേന്്്)

നായകനേ കരടിച്ചുകൊണ്ടുവരന്നതിനു ചോയി ലക്ഷ്യമാ
ഇസംഭോഗചിണയായേ തിരിച്ച ലന്നു സഖിയും നായികയും
്ിലുളള തരി പ്രത്യൂകുതികാം.
പമ്നമതിരു വിയ മ വെയില്‍.
കൊണ്ടു കഴ്ണുരുണമായവ.
അകതി കേട്ടൊ ഷാ കറത്തെരമ.
കങ്ങാം ചിന്നിയതു മെന്നലാല്‍

ി

പതരലേയിരു മാഞ്ഞു വസ്ത്രകഷ-
ണാല്‍ തനാ നടപ്പിനാല്‍
രൃക്തമോതിയത ശേഷവും പറക.
ഭൂതി മ്മില്‍ മുറിവെന്തു തും
പല്ലമെന്മിതൂ വിയ ഫറ നായികയുടെ ചോദ്യം
വെയില്‍ കൊണ്ടു. മൃതിയുടെ ഉത്തരം- രം ക്രമത്തില്‍ ഗര
ിച്ചുകൊൊക,
അധന്നുക്തികേട്ടൊയയഷാം അവനെ ധാഷ്ണമേവാമം
േട്ടിടട്ടായ കോപം കൊണ്ട്‌ം
പതരലേഖംപത്തിക്കിറവ.
പര്ത്രകഷണാല്‍മുണുകൊണ്ുര്തിട.
ചൂ്ജില്‍മുറിവെന്തു മേഴനായികയുടെ ഏല്ലാ
ക്ഷം ഭൂമി സമാധാനം പറഞ്ഞപ്പേമാം ഉത്തരം മൂ്ടത്തക്കവ
ഇം ഒന്തക്ഷതത്തിനെറ കാരണം ചോിക്കനം.

കരഠിന്യാമയേ ഞ്ച ഭൂമിം ദ്ൃികകഥാശ്രയാം
ചിശൂനവചനൈറ്ടുഖം നേതും ന യുകതമിമം നം
കികികവാ സത്യം മുശ്വേ ത മള വിനിശ്കിതം
യടിയചിരം ത്യ കത്വാ പ്രിയേ സഖമാസ്താം. (൯൭)

കചിതയായ നായികയോ നായകന്‍ അന്ദനയം പറയുന്ന.
പിട്ാലും കഠിന! വൃജികകഥയെ്ചേ്മെ വിദരാ്തിയെം
പ്ലെട്ടുന്നേഷണി കേള ന ജനമിമം കഷ്ഠൂപ്പെട്തിടൊലാ
ചടപ്പെടടിയ സമയമായ്‌ കയതിയോ? മുഗ്ധോ ഫലിപ്പിച്ചു മേ
ചടവേ്കൊരഴിഷ്ഠമെന്‍പ്രിയതമേ! വാണിുകാനയമായ്‌..
പ്ൃളികചഥ-അപരാധത്തിനെറ കഥ.
ഭനമികംരം ജനത്തെ (എന്നെ)

ഭോ ശൂണിരശ്മിരം നയനയോ.
്ലസ്മാമിലനം

ോജ്ലോം ശിക്ഷിതമാമരേണ ഫാസിയം
മെരനേമിയോഗം കൃത

മൈയ്യും കദ്തുമപി സ്ഥിരിശ്ൃതമിം
ചേതം കഥഞ്ചിയയാ

ബരദ്ധോ മാനപരിഗഫോ പരികര.
സിരി മൈപേസ്ഥിമാ. (൯൫)

ഭ്്യോകോചത്തെ നടിക്കണാതിനു സഖിയാല്‍ പ്രേരിത
യായ മുശ്ധനായിക സഖിയോോ$ പറയുന്ന,
ചില്ലിഭംഗം ഒഴിലവനുതുവനുദധിയം
ക്കള്്ടപ്പളയസിചചേന്‍
ബളലീലാഫംസവും സല്ലപിതമതൂടേ.
ക്കാന്‍ പഠി്ഛേന്‍ ചിരം ഞാന്‍
ഇല്ലാതാക്കാന്‍ മൃമത്വം ഫലൂഒയമതു പണി.
പ്പെടടറപ്പിച്ചുകൊ്ങേ.
നെല്ലാമായ്‌ മാനയത്നം മമ ഫലമതൂ മൈ.
'പത്ിനായത്തമ
ചില്ലിഭംഗംരികം ചുക്ക.
സല്ലിലാഫാസം-ലേഴടംപോലുക്ള മനഫോസം.
സല്ലപിതം- സല്ലാപം.
നയത്നംമനേത്തിനായിടടദ്മ യത്നം.
ആയത്തം.അധിനം. ഞാന്‍ വേണ്ട യത്നം ചെയ്യി്ട്തെ
ഭീമം ഫലം ദൈയാധിനമായിത്തനൊ ഇരിക്കയൊഴു. ഏനു
താല്‍പഴ്ം

൮൩.

പരരണപതനം സാസ്്രാവാപാ മനോലാരചാടവം
കൃശരരതനോഗ്്ുഡ്ോന്റേഷോ ഫോൽ പരികുംബനം
ഇതി ബഗ്ുഹഫലോ മുനോരംമസ്മഥാചി ച നോഡേഷോ
യഭയിത കാന്ത കാമം കമ കരോല്ഫാം. (1൯൬)

പ്രണയകലംാം ഭാവിച്ചാല്‍ പലതും ഗൂണമ്ടെന്നു ഉച
മേശിമഃ സഖിയോട നായിക പരയുനം,

കാന്തന്‍ കേണു കഴല്‍ക്കു വിണു കരയും
സ്വാന്തം മരിക്കുന്ന നല്‍.

സാദം ചൊല്ലിടുമാത്മിയോട പു്ണതം
ചുംബിക്കമത്യാമരാല്‍

ന്ടെല്ലാം ഗ്രണമൊടടു മാനമതിനെ.
ഞാലും ഭടിയ്യുന്നു ഞാ

ഇന്മസ്നേഫമിയനാ കാന്മനെ ന.
ചെരി ചെയ്യയേന്‍ സമി.

സ്വാദ്മപമനസ്സ്‌
സാന്ധംനല്ലവാക്ക്‌.

കാന്തേ തല്ലമപാഗതേ വിഗളിതാ
നിപ! സ്വയം തല്‍ക്ഷണാല്‍

തദധസ്വഗ്ലരഥമേഖലാശുണനധ്ലുതം
കിഞിന്നിതംബേസ്ഥിതം

എതാപല്‍ സഖി വേദ്ടി കേവലമഫം
സ്യാഗേസംഗോ പുനഃ

മോസൈര സ്ത്രി രതം ചി കിം കഥമിതി
ന)

പര

ക്രിഡാകാലത്തെ യരവസ്ഥയെ നായിക ഇഷ്ഠസഖിയോ
പായുന്ന,
ലയത്തില്‍ പ്രിയനെത്തിയപ്പെല്േടന്േ (രസിച്ചു നിവ സ്വയം
സ്വല്പം നിന്നധിമധ്യമത്തുകിലഴിഞ്ഞിടന്നു കായോ ധൃതം
കര്ൂയിതരയുമമോര്തിടുന്നു സഖി! മേ പിന്നിട്ട മയയത്തി ചേ.
അാപ്പോളാരവനായ ഞന്‍ രമമതേതെന്മോമയില്ലതൂമേ.

ല്ലംകിടക്കം

അധികഷ്യം-മ്യേത്തില്‍ (അരയില്‍

യ്രംസിക്കയുക.

നിഖിംസ്്രത്തിനെറ കെട്‌.

ക്യ ല്തം-അരത്തോണില്‍ തടഞ്ഞ്‌,

യെതി അവനന്‍കുത്ര (ശരിരം) ാമപാരവസ്യഭമൊ
ആ ഒന്നും മമ്യില്ലെന്നു താടിപം.

ിശ്ൂസ വദനം ഒന്മി ഹൃദയം
നിമ്ലമയ്യല്യതേ

നിം നൈതി ന ശ്യ പ്രിയമഖം
തക്ുന്ദിവം ദ്യ

അംഗം ശോഷമുപൈതി പാദപതിതം
പ്രേയാംസ്യഥോപേക്ഷിതം

ല്യം കം ഗുണമാകലയ്യ ഒയിതേ
കനം വയം കാരിമാ?. (൯൮)

നമസ്രിച്ച നായകനെ സഖിചയുടെ പ്രേരണയാല്‍ നിര
സിച്ച നായിക തന്‍െറ സങ്കടത്തെ അലിരോടു പറയുന്നു.
മനം നിശ്ൂവാസമാഫായുഖമകതമിയ.
ലിതം ീനയാം മേ

ച്ച

സൂനം നിദ്രപ്രസംഗം ജിത
ശ്യം സഭ രോദനം താന്‍,
നം ഗാത്രം മെലിെ്തന്‍പ്രിയനടിയില്‍ നമി
ചിട്ടപേകഷിച്ചു ഫാ ഞാന്‍
നം ലെയ്യിചചു മം കുന്തേനിലൊരഫലമെ.
ത്താപയുമെന്‍ തോഴിമാരും
ൂനംവാടിയത്‌ (ആയി.)
തിശ്രസമാഫാിടനിശ്ുവസത്തിനെ(്‌നെ$ടവില്ലിന്‍െഠ)
ചൂട േരൂവായിട്ടി.
ൂയൂലിതപപേരോടെ പറിക്പ്പെടത്‌.
സൂനം
നിദപ്രസംഗകകനിദയുടെ കഥ
ഭയിതമഖംഭയിതനവൊ ഖം
തനുംക്ഷിണിച്ചത്‌..
അടിയില്‍പാക്തില്‍.
ആ്യടകിട്ടി.

നാറ്മഃ പ്രവേശമരുണദ്ധിമുഖി ന പസി
ഒഓചഷ്ട രോഷപയകാണി ന ചാക്ഷോരാണി

സാ കവല സര്പക്ഷകിക്കിപാരൈ

കാന്തം വിലോകിരവര! ജനനിവിശേഷം. (൯൯)

അചരാധിയായ നായകന്‍ വനാപ്പോഠം കുപിതയായ നാ
ലിക. ചെയ്യ ഒരുകാരഗോപനത്തെ കി ബള്്്ിക്ന.
തൂടുത്മില്ലവേംസാഗതിയഥ ഭവിച്ില്ല വിരലീ
കരടത്തോയാടകോപാല്‍ പരുഷുരചെയ്യില്ല മൊഴിയും
അട്ടത്തെത്തും തന്‍കാന്മനെ വെറമൊളോടട സദശ.
പ്പെടുത്തി പ്രേ്ഷിചാഠം പരവ ദാസിനതയൊടേ.

സ്വ

ആവാസാഗിംരുവംസത്മില്‍ (ഗൂത്തില്‍) ആഗമ
(വ്വ)

ച്രിയകൃതപടസ്പേയക്രിഡാവിചംബനപിഫ്വലാം
മി കയണാലാപാം തന്നിിക്യ സ്ഭ
അപി വിഗളിതേ സ്വസ്ധാവാരേ ഗതേ സുരതാഫവേ
തരിര്‍വനമഫാധന്പി സ്ഥാനേ സ്ത്രവത്തത മയ്ഥ. (00)
്രീഡാനന്തരം പുന ക്രിഡയ്യ, നായികംനായകയാമം
ദായ താല്‍പ്യയത്തെ കവി വളറ്ികുന്നു.
കാന്തന്‍ വസ്റ്രമൊളില്ചു കിഞ്ചന വിള.
ബിളിപ്പൊലെോ പരം
ത്വിത്തൊട ചൊഴ്ലുകത്തതണിയെ.
ക്കണ്ടാശ്ു തണ്ടാാശരന്‍
ാന്തപ്ലെടട താവം ശിബിരവും
ചിച്ിനനമായെലും
ശ്രാദ്മത്മോന വിന തിരിഞ്ഞുചിതമായ
വന്‍പുഭ്ളവ൯ പിന്നായും.

രാന്തതവക്ഷിതം

തൊദവകര്‍മം ആകുന്ന അചാവം (യും) സരാതാ
സവം എന താല്‍പപയ്ം.

ശരിബിരംടയുദ്ധോഷകരണ സാമി. പ്രകൃതത്തില്‍ മാല
കാം മുതലായ അലമകരങ്ങളാകംനാ ്ടീപനസാധനങാം എ
അ താല്‍പഴ്ം.

പിച്ലിന്നചിരിഞ്ഞുപോയത. പരശ്ൃതത്തില്‍ ചൊടിച്ത
രി! എന്നു മാരിചഷ്ം

പ്പെ

ശ്രാന്തത്ോനവിനാംഉത്സാഹത്തിനു കറവ കൂടാതെ.
ചിതമായ്‌ തല്‍ കാലോചിതമായ.

സാരേ നവചലവമകോമലേന
മേന നൂപുര മേനാലസേന
സ്പാഡുതേ ഒയിതയാ പ്രയാപരാധംല്‍
സോംഗിക്മോ ശേഖരാ കരമോ. (൧0.4)

ാപുരാദധസിഭധിയുടെ പരമായ കവി പരയുന്നു

കിസലയ മൊത്തോലസ്യം ൂങ്മലക്തകരക്ുമായ്‌
സമിലികിലിതം മജ ചേനം ചരണത്തിനാല്‍
ചകിതഫരിണി നേരാ മാനം കലന ചവട്ടകില്‍
കില സുകൃതി ശ്രീയിനായനാലുരദികൃതന്‍.

അകിസലയടനല ഒച്ചര്‍.

ഓലക്യകരക്മം- അലകും (ചെമ്പഞ്ഞിചചാറ) കൊണ്ടു
രക്തം (കനായി 4)

സ്കിലികിപിതചിലുകുന്ന (രബ്ദു്ഞോട കടിയ

കപി.

ചരണംപാമം

ചചിതഫരിണിനേരരാംപകിതയായ (യേപ്പെട) മാരിണി
യുടെ (മാന്‍ചേടയുടെ) നേത്രം പോലുക്മ നേതര്ലോട
കടിയ സ്ത്രി.

സ കില സുകൃതി സുകൂരിയായ അവന്‍ മനന ആക.

ഭിനാമകനംകാമമേവന്‍.

ക്രരിക്ൃതന്‍ംഅംഗികരികഷപ്പെട്ടവന്‍.

ാരിണി ശബ്ദുംകൊണ്ട്‌ ര പദ്യത്തിനെറ വൃത്തം കൂര
ടെ സൂല്ില്ലികകപ്പെിരികനം.

1]

പ്ിതാമോഭമമൈതവപ്രണയനാമിഷ്ഠനെറ രൃഷ്ഠികക മോ.
മാനും ദിവസങ്ങ കൊങ്ജമയകം ഓഷപ്പെടത്തിടിനേന്‍
ലിമാശമരച്ിടാം വിരുതെനികകില്ലേുമേ പ്രെരഡ്ഡയാ-
മേതാദേകയതിതന്നിലുദ്മൊയ രസം ഓാഷാന്മരേ ചേക്ഷവോന്‍ (൭)

അമലമതികളാകം പണ്ഡിതന്മാര്‍ ചമമി-
ഭരംയകശതകര്യായ്യാനമണ്ടി്ങനേകം
സമരസതനിചിത്തം തത്ര ശൃംഗാരമിചം.

ക തചചിരമതേത്താന്‍ മിക്കതും സ്വികരിചേന്‍. (൮)

ശോഖം പോക്കി നമികന്ന
കം പാലികകമെപ്പെ്ം
ശ്രികണ്ണാ്്രേഷസമമഷ്ഠ

കം തത്ത മുപാസ്തരഷേ. [1

ര്രൂഭമു